ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΝΩ

Οι επιχειρήσεις, θεωρούν ότι μπορούν να ρυπαίνουν το περιβάλλον μόνο και μόνο επειδή είναι πλούσιες.

Βλέπετε ότι η ανθρωπότητα πάσχει πραγματικά.

Σκοτώνουμε, γιατί είμαστε πλούσιοι.

Τι είδους κοινωνία είναι αυτή;

Ζιλ Κλεμάν

ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ

Είναι σημαντικό για την μορφωτική εξέλιξη των νέων μαθητών, να διαμορφωθεί στα παιδιά η σχολική δραστηριότητα, με αλλά λόγια να μάθουν να μαθαίνουν.

Στο σημερινό στάδιο εξέλιξης της κοινωνίας, ο άνθρωπος πρέπει να μπορεί και ανεξάρτητα από την σχολική εκπαίδευση, να αποκτάει νέες γνώσεις, να τελειοποιεί τις ικανότητες του.

Στις ταξικές κοινωνίες η δυσκολίες για να γίνει πράξει κάτι τέτοιο από της λαϊκές οικογένειες, είναι υπαρκτή.

Πότε όμως και καμία δυσκολία δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην παραίτηση.

Είναι το ελάχιστο χρέος στον εαυτό μας και πάνω από όλα στα παιδιά μας!!!

ΑΧ, ΑΥΤΗ Η ΡΙΜΑΔΑ Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Όσοι από εσάς έχετε πιτσιρίκια που το Σεπτέμβριο θα πάνε για πρώτη φορά Σχολείο, καλό θα ήταν να δείξετε ιδιαίτερη φροντίδα ώστε ο νέος μαθητής να διαμορφώσει σταδιακά αρκετά στέρεα, μόνιμα και αντικειμενικά κριτήρια για τον εαυτό του και τις γνώσεις του.

Πιστέψτε με ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Αν παραλείψετε να ασχοληθείτε με το θέμα της αυτοεκτίμησης του νεαρού μαθητή, είναι πολύ πιθανό τα παιδιά σας αλλά κι εσείς να βρεθείτε αντιμέτωποι μ' ένα από τα πιο δυσάρεστα προβλήματα που εμφανίζονται στο σχολείο:

την ασυμφωνία του σχολικού βαθμού με την αξιολόγηση που κάνει το ίδιο το παιδί.

Η ΠΑΛΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΝΑΕΙ, ΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Ακόμη κι αν τα μέτρα πέρασαν στη Βουλή, οι παραγωγοί του πλούτου, οι εργαζόμενοι τα καταψήφισαν.

Δεν τα νομιμοποιούμε, συνεχίζουμε την καθημερινή πάλη, στα εργοστάσια, στα λιμάνια, στις λαϊκές γειτονιές.

Εκεί που ζει και εργάζεται ο λαός.

Ζούμε την περίοδο που η ταξική πάλη θα οξυνθεί στο έπακρο.

Γι' αυτήν την αναμέτρηση προετοιμάζεται η αστική τάξη επιδιώκοντας να έχει τσακισμένο το οργανωμένο ταξικό κίνημα.


Σ' αυτήν την επιδίωξη είναι αμέριστη η συνδρομή διαφόρων, που είτε άμεσα σαν παρακρατικός μηχανισμός είτε έμμεσα με διάφορους αναρχοαυτόνομους και δήθεν αριστερούτσικους μανδύες συμβάλλουν στο παιχνίδι κλέφτες και αστυνόμοι έτσι που να εδραιώνεται η κρατική τρομοκρατία.


Για την εργατική τάξη η επόμενη μέρα πατά στην εμπειρία που αποκτήθηκε στην οργάνωση των μέχρι τώρα αγώνων. Όταν κράτος και καπιταλιστές καλούσαν σε εκτόνωση στην πλατεία, το οργανωμένο ταξικό κίνημα έδινε τη μάχη στο κεντρικό πεδίο, στους χώρους δουλειάς. Και κατέβηκε στο δρόμο συντεταγμένα, αποφασισμένο να δώσει τη μάχη με τους δικούς του όρους. Μπορεί ο καπνός να κάλυψε τα συνθήματα στα πανό, μπορεί οι «κρότου-λάμψης» να έπνιγαν τα συνθήματα των διαδηλωτών, το πραγματικό γεγονός όμως παραμένει: Ένα σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, χάραξε στο δρόμο την πορεία του: Ενάντια στα μονοπώλια, ενάντια στην ΕΕ.

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε, ούτε για μια στιγμή!

ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ... ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ

Σιγά - σιγά γίνετε φανερό, ποιοι κρύβονται, η προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τους “Αγανακτισμένους”

Και χτες το βράδυ στο Σύνταγμα στη συγκέντρωση των αυτοαποκαλούμενων αγανακτισμένων. Στο οδόστρωμα επί της οδού Αμαλίας ομάδα που γυρόφερνε το χώρο με ντουντούκα διάβασε υποτιθέμενη δήλωση της ΓΓ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, ότι το Κόμμα επιζητεί συστράτευση με τους αγανακτισμένους.

Συνέχισαν υποστηρίζοντας ότι η λαϊκή συνέλευση στο κάτω κομμάτι της πλατείας (σημειωτέον ότι η συνέλευση μόλις είχε ξεκινήσει και πιθανά να μην είχε ιδέα γι' αυτά τα λεγόμενα) εξέτασε το αίτημα, το έθεσε σε ψηφοφορία και το απέρριψε τάχα με το σκεπτικό ότι ΠΑΜΕ και ΚΚΕ αποχώρησαν προχτές από το Σύνταγμα και δεν έμειναν να πάρουν μέρος στα επεισόδια.

Οι προβοκάτορες με τούτα τα τερατώδη ψεύδη προσπάθησαν να «φιτιλιάσουν» και άλλο το κλίμα, με αντικομμουνιστικά συνθήματα και βρισιές. Ωστόσο, δεν τους ακολούθησαν οι υπόλοιποι συγκεντρωμένοι.

Μπορεί ο καθένας να καταλάβει γιατί δεν εμφανίζονται οι «καθοδηγητές».

Ας είμαστε σοβαροί, δεν είναι δυνατόν να αναπτύσσεται ένα τέτοιο κίνημα χωρίς την ύπαρξη στοιχειώδους οργάνωσης και μάλιστα σε πανευρωπαϊκό συντονισμό!!!

Ποιοι κρύβονται πίσω από τα τουίτερ και τα φέισμπουκ;

Μπορεί να απαντήσουν κάποιοι λαϊκοί άνθρωποι, νεολαίοι, ότι αυτό δεν ενδιαφέρει, το ζήτημα είναι η συμμετοχή με στόχο να αλλάξουμε τη ζωή μας και αυτό μόνο εμείς μπορούμε να το καταφέρουμε, μ' αυτή τη μορφή δράσης.

Τι όμως διεκδικούν και από ποιον;

Γιατί καλό και σεβαστό είναι το αυθόρμητο, όμως ο πόλεμος στον πόλεμο των μεγαλοκαρχαριών και των κομμάτων τους, θέλουν στρατηγική και σχέδιο.

Απαιτείτε συνέπεια και επιμονή, αντοχή και αποφασιστικότητα.

Προπάντων, απαιτείτε προσανατολισμός στην οργάνωση της εργατικής τάξης στους τόπους δουλειάς.

Εκεί όπου με τον πιο ωμό τρόπο εκφράζεται η αντίθεση ανάμεσα στο αφεντικό και τον εργαζόμενο.

Εκεί όπου αποτυπώνονται οι συνέπειες από τους νόμους που ψηφίζουν τα κόμματα ΤΟΥΣ, για να βαθύνουν την δική μας εκμετάλλευση, να αυξήσουν την κερδοφορία των αφεντικών.

Μέσα σ' αυτό το ταξικό καμίνι, σ' αυτήν τη σύγκρουση, χτίζονται πρωτοπόρες εργατικές συνειδήσεις.

Μπήγονται βαθιά οι βάσεις για την ανάπτυξη ενός κινήματος, ικανού να αποσπάσει κατακτήσεις στο σήμερα, να ορθώσει εμπόδια στην πολιτική αυτών που μας πίνουν το αίμα, να σαρώσει στο πέρασμά του την αστική εξουσία, σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα.