ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Σήμερα, η ανακοπή της πορείας προς την εξαθλίωση μας και η αντιστροφή της εξαρτώνται άμεσα από τη συνολική λύση του πολιτικού ζητήματος στην Ελλάδα, το οποίο, όπως σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, συνίσταται στο ποιος κατέχει την εξουσία και τα μέσα παραγωγής. Στη λύση αυτού του θεμελιώδους ζητήματος πρέπει να υποτάσσεται η πάλη για την απόκρουση των βάρβαρων μέτρων, για να είναι αποτελεσματική και να ανοίγει δρόμους. Για μια Ελλάδα αποδεσμευμένη από την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία, αφέντη στον τόπο του και του πλούτου που παράγει. Για οργάνωση της παραγωγής με κριτήριο τις δικές μας ανάγκες, όχι των αφεντικών μας, χωρίς τη θηλιά του χρέους που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις ΤΟΥΣ για να τους χρηματοδοτούν.  

"Ένας άνθρωπος δεν είναι αληθινά γενναίος, αν φοβάται να φαίνεται ή είναι (όταν υπάρχει λόγος) δειλός." Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Να το πούμε απλά. Όσο η Ελλάδα παραμένει δεσμευμένη στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και οι μεγαλοκαρχαρίες (Έλληνες και ξένοι), οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι (Ελληνικοί και ξένοι), τα μονοπώλια (Ελληνικά και ξένα), κρατούν στα χέρια τους τα κλειδιά της παραγωγής, καμιά συνταγή διαχείρισης δεν μπορεί να μας ανακουφίσει, πολύ περισσότερο να δημιουργήσει προϋποθέσεις ευημερίας για εμάς και την οικογένεια μας.

Το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση με την όποια ευκολία μπορούσε πριν. Δεν μπορεί να διαχειριστεί τις συνέπειες της φτώχειας και της εξαθλίωσης όπως πριν. Βεβαίως δε σημαίνει ότι το σύστημα θα καταρρεύσει από μόνο του, από τις αντιθέσεις του, χωρίς να έχει διαμορφωθεί σε κάθε χώρα ένα πανίσχυρο εργατικό κίνημα ικανό να περάσει σε γενική επίθεση και να έχει ετοιμότητα όταν ξεσπάσει επαναστατική κατάσταση, όταν αυτή φαίνεται ότι επίκειται. Το επαναστατικό κίνημα δε θα γεννηθεί απότομα, ετοιμάζεται, διαπαιδαγωγείται, αποκτά πείρα μέσα στους καθημερινούς αγώνες. Αλέκα Παπαρήγα – από την ομιλία της, στη Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων

Η Ε.Γ.Σ.Ε.Ε και οι κλαδικές ΣΣΕ αποτέλεσαν μια σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων και ένα αποτελεσματικό μέσο για την προστασία τους από την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για την απόσπαση όλο και μεγαλύτερης υπεραξίας. Αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία και οργάνωση των Συνδικάτων και της εργατικής νομοθεσίας. Η υπεράσπιση αυτού του βασικού δικαιώματος για την εργατική τάξη ήταν πάντα αντικείμενο σκληρής πάλης και διαπραγμάτευσης με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις. Τα αποτελέσματα αυτού του αγώνα καθορίζονται κάθε φορά από τη δύναμη της οργάνωσης της εργατικής τάξης και του συσχετισμού δύναμης στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος. Η εργοδοσία και ιδιαίτερα η μεγάλη εργοδοσία, οι πολυεθνικές, τα μονοπώλια ποτέ δεν είχε συμβιβαστεί με τη βασική αυτή κατάκτηση. Ένα από τα βασικά της όπλα ήταν η εξαγορά κι ο έλεγχος της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ… Λέτε πως θα χρηματοδοτήσετε τις μικρές επιχειρήσεις, για να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν, ώστε να έρθει ανάπτυξη. Και πώς θα το κάνετε αυτό σε συνθήκες απελευθέρωσης των αγορών βρε τρελά αγόρια… (και κορίτσια); Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, που την ξέρετε πολύ καλά, μιας και από κάτω της υπάρχει φαρδιά – πλατιά η υπογραφή σας, αυτό προβλέπει: Την απελευθέρωση της αγοράς προκειμένου να ενισχυθεί η μονοπώληση σε όλους τους κλάδους! Θα αναγκάσετε τις τράπεζες να δανείζουν με καλύτερους όρους τους μικρούς, σε σχέση με τους μεγάλους ρε γίγαντες; Και πώς θα το επιτρέψει αυτό η ΕΕ, αφού παραβιάζει στοιχειώδεις όρους του καπιταλιστικού ανταγωνισμού; Σας βάζω δύσκολα ε;

Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ… Λέτε ότι θα αυξήσετε τη φορολογία στο κεφάλαιο, θα τη μειώσετε για το λαό και θα αυξήσετε τους μισθούς. Για πείτε μου ρε ξεφτέρια, γιατί εγώ είμαι μπουμπούνας και δεν τα πιάνω «εύκολα»… Πώς θα υποχρεώσετε τον εργοδότη μου να μου κάνει αύξηση; Πώς θα επιβάλετε στα «Καρφούρ», στη «Δέλτα», στη «Φάγε», στην «Κοσμοτέ», στην «Κόσκο», στην «Μότορ Όιλ» κτλ. να κάνουν αυξήσεις στους μισθούς; Πώς θα υποχρεώσετε τους καπιταλιστές να κάνουν επενδύσεις, όταν προϋπόθεση γι' αυτές σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο είναι το χαμηλό «εργατικό κόστος», τα φορολογικά και άλλα προνόμια, προκειμένου να αυξάνει το περιθώριο κέρδους και να συσσωρεύεται κεφάλαιο; Όπως βλέπω εξελίσσεστε στο κορυφαίο «εργοστάσιο» αυταπατών στην Ευρώπη… για να μη πω στον κόσμο!

Η κρίση αποδεικνύει με τον πιο δραματικό τρόπο ότι ο καπιταλισμός εμποδίζει την πρόοδο της ανθρωπότητας. Παίρνει πίσω τις όποιες κατακτήσεις είχαν οι εργαζόμενοι και τους καλεί να ζήσουν σε συνθήκες σαράντα και πενήντα χρόνων πριν. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που υποστηρίζει πως σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για να μπορέσει ο λαός να ζήσει σε μια κοινωνία που θα υπηρετεί τις ανάγκες του και όχι να ζει στη φτώχεια και την αβεβαιότητα για την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία. Η πρόοδος της επιστήμης της τεχνολογίας, το έμπειρο εργατικό δυναμικό, η παραγωγικότητα της εργασίας, η συγκέντρωση των μέσων παραγωγής δημιουργούν τεράστιες δυνατότητες ώστε οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, που παράγουν τον πλούτο, να αξιοποιήσουν με τη δική τους εξουσία όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας προς όφελος τους. Θανάσης Παφίλης - συνέντευξη στην εφημερίδα «Realnews»

Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ… Λέτε ότι θα καταργήσετε τους αντεργατικούς - αντιασφαλιστικούς νόμους και θα επαναδιαπραγματευθείτε τη δανειακή σύμβαση. Πώς, όμως, θα το κάνετε αυτό, όταν οι ανατροπές που προωθούνται στην Ελλάδα προβλέπονται σε συμφωνίες στρατηγικής της ΕΕ και «τρέχουν» σε όλα τα κράτη - μέλη, με ή χωρίς μνημόνιο, χάριν της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων; Αν δεν κάνω λάθος η προσήλωση σας στην ΕΕ είναι αδιαπραγμάτευτη, παροιμιώδης και «συγκινητική»! Εγώ είμαι βλάκας και δεν καταλαβαίνω, ή εσείς δουλεύετε τον κόσμο;

Για να δούμε ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής του αγαπημένου της κυβερνώσας αριστεράς… Μπάρακ Ομπάμα;   Η μείωση της ανεργίας, ακόμα και με τον κουκουρούκου τρόπο που τον μετράνε (άμα δουλεύεις μια ώρα την εβδομάδα, δεν θεωρείσαι άνεργος) αλλά και ο περιορισμός της φτώχειας είναι πενιχρά ή και αντίστροφα. Η ανεργία παραμένει υψηλή τέσσερα χρόνια μετά την κρίση του 2008, η ζήτηση στα συσσίτια αυξάνεται και η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας είναι αναιμική. Είναι και αυτή μια απόδειξη ότι, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης της κρίσης, οι μεγαλοκαρχαρίες είναι αυτοί που βγαίνουν κερδισμένοι, αφού η σωτηρία τους προϋποθέτει το στραπατσάρισμα του λαού.

Προσέξτε. Πολλές από τις θέσεις που τώρα εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, τις προπαγάνδιζε η «αντιμνημονιακή» ΝΔ, πριν απ' τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Την ίδια πολιτική υλοποιούν κυβερνήσεις σε καπιταλιστικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, για την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβει το θαυμασμό του. Η κεντρική τράπεζα «κόβει» χρήμα, το οποίο διοχετεύει στους μεγαλοκαρχαρίες, με μηδενικά επιτόκια και την ίδια ώρα καταλύεται κάθε εργασιακό δικαίωμα για να γίνουν επενδύσεις. Άντε… και στα δικά μας!

Η Λαϊκή Επιτροπή Ν. Ιωνίας και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών «Γ. Σεφέρης», αντιλαμβανόμενοι τη δύσκολη περίοδο που περνούν τα μικρά παιδιά και τα νέα ζευγάρια και στο επίπεδο του πολιτισμού, της ψυχαγωγίας και του δημιουργικού ελεύθερου χρόνου, πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε ένα πρόγραμμα ανοιχτών και δωρεάν εκδηλώσεων στην κατεύθυνση αυτή. Όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από το χρώμα τους, το φύλο και τη χώρα καταγωγής τους, έχουν τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια δικαιώματα, στη μόρφωση, την υγεία, τον πολιτισμό και τον ελεύθερο χρόνο . Ζουν μέσα στις ίδιες στερήσεις που τους επιβάλλει η σημερινή άδικη κοινωνία. Χιλιάδες παιδιά αποκλείονται από τους παιδικούς σταθμούς προσθέτοντας κι άλλα εμπόδια στην ομαλή κοινωνικοποίησή τους. Οι γονείς βρίσκονται σε αδιέξοδο είτε γιατί βρίσκουν την πόρτα του παιδικού σταθμού κλειστή, είτε γιατί καλούνται να πληρώσουν υπέρογκα τροφεία για παιδικούς σταθμούς με τεράστιες ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό. Στόχος μας είναι όλα τα παιδιά, Ελληνόπουλ...

"Για κάθε δέκα αστεία αποκτάς εκατό εχθρούς" Λώρενς Στερν

Χωρίς τις μικρές και μεγάλες εστίες αντίστασης μέσα στα εργοστάσια για να μην περάσουν οι μειώσεις των μισθών. Χωρίς το προσωπικό και συλλογικό ρίσκο και την άρνηση στην εκ περιτροπής εργασία, στα σπαστά ωράρια, στην απλήρωτη εργασία. Χωρίς την καθημερινή μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς απέναντι σε κάθε σφετερισμό του κεφαλαίου… …οι απώλειες συνολικά για την εργατική τάξη θα είναι ακόμα μεγαλύτερες. Δεν είναι απάντηση στον τυφώνα που μας εξαπέλυσαν να βάλουμε το κεφάλι στην άμμο. Κάθε υποχώρηση, κάθε συμβιβασμός στις αξιώσεις των αφεντικών μας, αποδείχτηκε περίτρανα όλα τα χρόνια της κρίσης, έχει ακόμα μεγαλύτερο κόστος για τους εργαζόμενους. Δεν «έσωσαν» τους μισθούς τους όσοι εργαζόμενοι αποδέχτηκαν μείωση μισθών. Οι εργοδότες επανήλθαν ακόμη δριμύτεροι, ακόμα πιο προκλητικοί. Δεν έσωσαν τις θέσεις εργασίας όσες ηγεσίες συνδικάτων αποδέχτηκαν τις περικοπές μισθών, έμειναν άβουλοι και υπάκουοι στη γωνία. Το τσουνάμι των απολύσεων γιγαντώνεται...

"Η φιλοδοξία είναι το ύστατο καταφύγιο της αποτυχίας" Όσκαρ Ουάιλντ

Να προχωρήσουμε σε συστηματική και καλά οργανωμένη απειθαρχία και ανυπακοή όχι μόνο στις αποφάσεις της κυβέρνησης αλλά γενικότερα στο σύστημα. Γιατί οποιαδήποτε άλλη λύση που προτείνεται είναι μέσα στο σύστημα. Γιάννης ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ – Ριζοσπάστης

ΛΑΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ- ΚΥΨΕΛΗΣ- ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ- Ν. ΙΩΝΙΑΣ- ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ- Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Κοινή πάλη για την υπεράσπιση του δικαιώματός μας στην δημόσια-δωρεάν υγεία και στην πρόνοια Κανένα νοσοκομείο- κλινική να μην συγχωνευτεί- κλείσει Όλοι στην συγκέντρωση στην πλατεία Αγ. Βαρβάρας (στάση ΗΣΑΠ Άνω Πατήσια) Την Πέμπτη 22/11 ώρα 6.30 μμ Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών Η επίθεση στην υγεία του λαού όχι μόνο δεν έχει τέρμα αλλά δυναμώνει συνεχώς γίνεται πιο άγρια, με νέα χαράτσια, νέες περικοπές και πληρωμές για το λαό. Με πρόσχημα την καπιταλιστική κρίση υλοποιείται η στρατηγική της Ε.Ε που υπηρετεί τη διαρκή καταλήστευση του λαού και την ενίσχυση των μονοπωλίων. (Με τον νέο κανονισμό του ΕΟΠΥΥ αφαιρούνται από τους ασφαλισμένους 300 εκατ. Ευρώ το χρόνο για δαπάνες υγείας) Ενισχύεται η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών ως επιχειρήσεις Α.Ε. Δηλαδή ο ασφαλισμένος να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για κάθε υπηρε...

Δεν υπάρχει κανένα μέλλον για τον τόπο και το λαό, όσο οι καπιταλιστές κρατάνε τα κλειδιά της οικονομίας, όσο αυτοί αποφασίζουν: Τι θα παράγουμε και πώς, Πόσο θα δουλεύει και τι μισθό θα παίρνει ο εργάτης, Αν πρέπει και πόσα σχολεία θα έχει η χώρα, Πόσα νοσοκομεία θα έχουμε και τι φάρμακα θα φτιάχνουμε, Πότε θα παντρευόμαστε, και αν θα κάνουμε παιδιά, Πότε θα βγαίνουμε στη σύνταξη και πόση πρέπει να είναι αυτή, Τι θα τρώμε, Τι ποιότητας νερό θα πίνουμε, Τι ρούχα θα φοράμε και πώς θα ζούμε. Αν όλα αυτά που οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι τα ονομάζουν «κόστος», τα καθορίζει μια χούφτα μεγάλων αφεντικών, όπως τόσα χρόνια τα καθορίζει, άραγε τι απομένει σε μια κυβέρνηση να κάνει, εκτός από το να τα ευλογεί μέσα στο «ναό της Δημοκρατίας», τη Βουλή, ψηφίζοντας νόμους και διατάγματα; Τίποτα περισσότερο από τη «διαχείριση» φρούδων ελπίδων, αυταπατών και χαμένων προσδοκιών.

Μετά από 4 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, ύστερα από την εναλλαγή τριών κυβερνήσεων και την επιβολή άλλων τόσων μνημονίων, την ίδια την εξέλιξη και με τα μέτρα που παίρνονται να έχουν χαρακτήρα καθαρά εναντίων των εργαζομένων, γίνεται πλέον φανερό, ότι για εμάς τους εργαζόμενους αλλά και για τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρομεσαίους αγρότες: Α)   Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος! Β)   Δεν υπάρχει άλλη προοπτική! Μόνο ο αγώνας ενάντια στα μονοπώλια, η πάλη και η διεκδίκηση ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης που θα υπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα, των πολλών, όχι των λίγων. Σε αυτό το δρόμο, δεν έχουν θέση τα μονοπώλια, δεν έχουν θέση οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι ντόπιοι και ξένοι. Γιατί έξοδος από την κρίση που να χωρά και τα μεγάλα αφεντικά και το λαό δεν υπήρξε ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξει.