Η ταξική αλήθεια τσούζει

Η ταξική αλήθεια τσούζει

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ



Συναντάς πολλές φορές ανθρώπους που διαφωνούν μαζί σου.Πολλές φορές ακούς και την εξής τρομερή ατάκα...''Είσαι δογματικός και κοιτάς την ιστορία απο την πλευρά των κομμουνιστών,χωρίς καν να διαβάσεις τι λέει η αντίπαλη πλευρά''.Ετσι και γω(αν και το έχω κάνει άπειρες φορες),αποφάσισα να δω τι λέει η αντίπαλη πλευρά.Είπα αφού αποφάσισα να δω τι λέει η αντίπαλη πλευρά,ας το πάω και ένα βήμα παραπέρα,ας δω τι λέει η αντίπαλη πλευρά,ο πιο πολεμικός της πυρήνας,πως εξετάζει την ιστορία.Τι άποψη έχει για τις κρίσεις και τους πολέμους;Διάλεξα να ασχοληθώ με το θέμα του πολέμου και των οικονομικών κρίσεων,γιατί εκεί αντικατοπτρίζεται με την μεγαλύτερη,με την πιο αυθεντική μορφή,ο στίβος του ανταγωνισμού των μονοπωλίων.Με τον πόλεμο αναδεικνύεται με τον πιο τρομακτικό τρόπο η σαπίλα αυτού του κόσμου.

Ξεκινώντας αξίζει να πούμε τα εξής:''Είναι γνωστό το απόφθεγμα ενός απο τους πιο διάσημους συγγραφείς της φιλοσοφίας των πολέμων και της ιστορίας των πολέμων,του Κλαούζεβιτς,που λέει:<<Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα.>>Το απόφθεγμα αυτό ανήκει σε συγγραφέα που ερευνούσε την ιστορία των πολέμων και έβγαζε ιστορικά διδάγματα απο την ιστορία αυτή-λίγο μετά την εποχή των ναπολεόντιων πολέμων.Ο συγγραφέας αυτός,που οι βασικές του σκέψεις έγιναν σήμερα αναμφισβήτητα κτήμα κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου,αγωνίζοταν εδώ και 80 περίπου χρόνια ενάντια στην μικροαστική και ανόητη πρόληψη ότι είναι τάχα δυνατό να ξεχωρίσουμε τον πόλεμο απο την πολιτική των αντίστοιχων κυβερνήσεων,των αντίστοιχων τάξεων,ότι τάχα είναι ποτέ δυνατό να βλέπουμε τον πόλεμο ως απλή επίθεση που παραβιάζει την ειρήνη και ως αποκατάσταση,ύστερα,αυτής της παραβιασμένης ειρήνης.Τσακώθηκαν και συμφιλιώθηκαν!Αυτή είναι μια πρωτόγονη και απλοϊκή αντίληψη που διαψέυστηκε εδώ και δεκάδες χρόνια και διαψέυδεται απο κάθε,κάπως προσεκτική,ανάλυση οποιασδήποτε εποχής της ιστορίας των πολέμων.''Απαντα Λένιν'', τόμος 32 σελ 77-102 η απο το βιβλίο ''Για τον πόλεμο και την σοσιαλιστική επανάσταση'' Β.Ι Λένιν,σελ 331.


Ας δούμε τι έλεγε ένας άνθρωπος της αντίπαλης πλευράς,που εξέτασε επιστημονικά τον πόλεμο.Προφανώς δεν το έκανε επειδή ήταν μαρξιστής και γούσταρε να επιβεβαιώσει τον μαρξισμό,απλά έπρεπε να βοηθήσει με τις γνώσεις του στην διαμόρφωση της στρατηγικής και της τακτικής,της αστικής τάξης,στους διάφορους τομείς της δραστηριοτητάς της.Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς ο πόλεμος να εξεταστεί επιστημονικά.Αξίζει να δούμε σε τι συμπεράσματα καταλήγει ο Gaston Bouthoul,καθηγητής της σχολής ανωτάτων κοινωνικών σπουδών και αντιπροέδρος του διεθνούς ινστιτούτου κοινωνιολογίας της Γαλλίας.

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι απο το βιβλίο του: ''Πραγματεία περί πολεμολογίας,κοινωνιολογία των πολέμων'',σελ.228-229 και η εκδοσή του βιβλίου,στην Αθήνα, έγινε το 1980 απο τις ''Συμπληρωματικές εκδόσεις,διευθύνσεως εκδόσεων/ΓΕΣ.
Πιο χωμένος στο σύστημα πεθαίνεις δηλαδή...

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
''Η σκέψις αυτή επιτρέπει να εννοήσωμεν πως ο πόλεμος,η και ακόμη μόνον η απειλή του,επενεργεί επί των οικονομικών συγκυριών.Ημπορούμεν να διακρίνωμεν μιαν προπολεμικήν συγκυρίαν. Το καλύτερον αυτής παράδειγμα παρέχεται απο την γερμανικήν οικονομίαν κατά την διάρκεια των ετών 1933-1940.Αυτή χαρακτηρίζεται απο την υποχρεωτικήν αποταμίευσιν,την δημιουργίαν αποθεμάτων και την άυξησιν των παραγγελιών εις τας μεταλλουργικάς και χημικάς βιομηχανίας.Εκ τούτων προκύπτει μια μεγάλη οικονομικήν ευημερία:η προσφορά εργασίας είναι υπεράφθονος,αι αποδοχαί υψηλαί,αι βιομηχανίαι εργάζονται πλήρως,το πνέυμα εφευρέσεως υποδαυλίζεται,το παν ανανεούται(αι εγκαταστάσεις,αι οδοί κ.λ.π),η ευφορία ευρίσκεται εις το απόγειόν της και ένας παρατηρητής,που διέσχισε την Γερμανίαν το 1913 και 1937,ηδυνήθη να ειπή ότι <<η Γερμανία ουδέποτε είναι τόσον ευτυχής παρά όταν περιβάλλεται απο έναν πόλεμον.>>
Επειτα έρχεται η κυριολεκτικώς πολεμική συγκυρία.Αυτή χαρακτηρίζεται απο την ταχείαν κατανάλωσιν των επισωρευθέντων αγαθών.Αι βιομηχανίαι και οι παραγωγοί γενικώς εξακολουθούν να εργάζωνται με το μέγιστον των ικανοτήτων των.Απο πλευράς των,οι ουδέτεροι αναγκάζονται να πιέζουν και αυτοί επίσης την παραγωγήν των δια να ανεφοδιάζουν τους εμπόλεμους.Επιπροστίθενται αι μαζικαί καταστροφαί, αι οποίαι είναι προπαντός σημαντικαί δια τον ηττημένον.Ομοίως επιπροστίθεται και η υποτίμησις των νομισμάτων,ιδιαιτέρως σημειουμένη εις την χώρα του ηττημένου.

Τέλος,μετά τας εχθροπραξίας,έρχεται η συγκυρία επανορθώσεως.Αυτή ευρίσκεται αντιμέτωπος μιας βαθέως τροποποιημένης οικονομικής δομής,διότι,κατά την διάρκειαν της πολεμικής περιόδου,αι εγκαταστάσεις του τομέως όπου κατασκευάζονται τα αγαθά παραγωγής εμεγάλωσαν καταπλητικώς.Ο τομέυς αυτός ευρίσκει,κατά την διάρκειαν μιας κατα το μάλλον η ήττον μακροχρόνιου εποχής,μιαν διέξοδον ευρέως αρκετήν δια την επανόρθωσιν των εκ του πολέμου ζημιών.Κατόπιν,όταν τερματίζεται η επανόρθωσις,επανευρίσκονται ενώπιον μιας συγκυρίας βεβαρυμένης απο τας απειλάς της ανεργίας και την έλλειψην διεξόδων.Τότε ακριβώς είναι η κρίσης.Πρέπει να εκλέξουν:είτε να αφήσουν να οξειδωθει εν μέρος του βιομηχανικού δυναμικού,είτε να έυρουν ποιάν τινά θαρραλέαν λύσιν.Μέχρι τούδε,επανήλθαν κανονικώς μέσα εις τα προγράμματα εξοπλισμού,ακόρεστον διέξοδον υπεραυθόνων μεταλλουργιών.
Εξ άλλου,οι πόλεμοι επιφέρουν πάντοτε μιαν πτώσιν των τιμών και μιαν άυξηση της καταναλώσεως.Εμφανίζονται,όθεν,ως το αντίστροφον των οικονομικών κρίσεων.Οι πόλεμοι απορροφούν επίσης και την ανεργίαν.Αι ανάγκαι των ανθρώπων και αι απώλειαι δημιουργούν μιαν ζήτησιν εργατικών χειρών,εξ ου απορρέει μια γενική άυξησις των θέσεων απασχολήσεως.Υπο την μιαν η την άλλην μορφήν,ο πόλεμος δημιουργεί πάντοτε τεράστιας διεξόδους δια τους ανθρώπους.
Εις την Γαλλίαν, επί παραδείγματι,ο πόλεμος; του 1940-45 εσχε,μεταξύ των άλλων αποτελεσμάτων,και το αποτέλεσμα να αναβιβάση τον αριθμόν των δημοσίων υπαλλήλων απο 700.000,το 1939,εις δύο περίπου εκατομμύρια,το 1946.Την φοράν αυτήν,αυτή η νέα διέξοδος οφείλετο προπαντός εις τας απειράριθμους θέσεις απασχολήσεως που εχρειάσθησαν δια την εφαρμογήν της υποχρεωτικής δια δελτίου διανομής,του ελέγχου των τιμών,του ελέγχου της παραγωγής,των συνεργατικών οργανώσεων,και της τεράστιας αριθμητικής δυνάμεως της αστυνομίας και των πρακτορων προκλήσεως(προβοκάτορες) οι οποίοι συνώδευαν τους αστυνομικούς.Εν ολίγης,η διευθυνόμενη πολεμική οικονομία εδημιούργησεν,απο πλευράς της,μιαν διοικητικήν κινητοποίησην,βαίνουσαν εκ παραλλήλου με την στρατιωτικήν κινητοποίησην,αλλά πολύ μεγαλύτερας διαρκείας,τοσούτω μάλλον καθ'οσον πρόκειται περί μιας κινητοποιήσεως άνευ απωλειών.Είναι αδιαφιλονίκητων ότι το οικονομικόν αυτό αποτέλεσμα των πολέμων,απο όλους γνωστόν σήμερον,προκαλεί μιαν έξαψιν του πολεμικού πνέυματος οσάκις μέσα είς βιομηχανικάς χώρας εμφωλέυει ένας έμμονος οικονομικός μαρασμός.Ο Μάρξ είχεν επισημάνει αυτό το αίτιο των κρίσεων.Ευφρονεί ότι ο καπιταλισμός,καθ'ο μέτρον η συγκέντρωσις των επιχειρήσεων εγίνετο μεγαλύτερα,θα εκλονίζετο απο κρίσεις ολονέν και σφοδρότερας και απο κλυδωνισμούς,που θα επέβαλαν τον πόλεμον και τελικώς θα επέφεραν την ολοσχερή καταστροφήν του.Ο τρόπος καθ'ον εξειλίχθη η κρίσης του 1930,απο της οποίας δημιουργείται οριστικώς το πολεμικόν κλίμα μέσα εις τον κόσμον,φαίνεται να επιβεβαιώνη αυτάς τας απόψεις.''




ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ,ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ....''ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;''

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ;



"Υπάρχει μια στιγμή που πρέπει να εξηγήσεις στα παιδιά σου γιατί γεννιούνται και είναι καταπληκτικό αν μέχρι τότε ξέρεις το λόγο"

Χέιζελ Σκοτ (Hazel Scott)

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

ΜΙΚΡΑ ΕΙΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ


Σε όσους ειδικούς και αν πάμε το παιδί μας, οτιδήποτε και αν του προσφέρουμε, ματαιοπονούμε αν δεν έχουμε επενδύσει συναισθηματικά στον άλλο γονιό.

Και δεν ισχύει η ψευδαίσθηση που προβάλλουμε ότι τα παιδιά δεν έχουν ακούσει τι λένε οι γονείς ή ότι είναι μικρά και δεν καταλαβαίνουν.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΣΕ ΣΑΛΑΜΙΑ


"Σας το λέω, ανθρωπάκια μου, κορόιδα της ζήσης, ξυλοδαρμένα, πουλημένα, παγίως ιδρωμένα, σας προειδοποιώ, αν οι μεγάλοι τούτου του κόσμου βαλθούν να σας αγαπάνε είναι γιατί ετοιμάζονται να σας μετατρέψουν σε σαλάμια μάχης..."

Σελίν - Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΥ


Ο μικροαστισμός θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως η μεταδοτική θανατηφόρα ασθένεια της εποχής. Μόνο με την πανούκλα και τη χολέρα μπορεί να συγκριθεί. Θα έπρεπε σε κάθε γειτονιά να βάζουν σε καραντίνα όλους τους μικροαστούς ακροδεξιούς χρυσαυγίτες που επιθυμούν διακαώς να μας κολλήσουν την επάρατη νόσο.

Γιώργος Κακουλίδης

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

ΕΙΔΕ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟ ΚΑΙ… ΒΑΡΕΘΗΚΕ


Ο μικροαστός δεν μπορεί να μετατρέψει το κενό του σε δημιουργική αγωνία για το καλό. Ακόμα κι αν του επέτρεπαν να κάνει θαύματα, όπως εκείνο στον εν Κανά γάμο, θα διάλεγε να κάνει το κρασί νερό!

Κάθε του κίνηση γεννά και μια φούσκα, όπως εκείνη των «αγανακτισμένων», που τον έριξε πιο βαθιά στον καναπέ ή εκείνη που τον συντόνισε με τους χρυσαυγίτες και τόνωσε τις ορέξεις του. Το μέλλον του; Μέσω υπνωτισμού ταχεία απελευθέρωση, δίχως να έχει ευθύνη για οτιδήποτε.

Προσώρας ούτε οι άγιοι τον βοηθούν, ούτε οι λιτανείες στις εκκλησίες. Όσο για τον διάβολο, και μόνο που βλέπει τον μικροαστό βαριέται.

Δύσπιστος και ατομιστής, είναι μια σκιά που στερείται συνείδησης και ως εκ τούτου και προσωπικότητας. Γι' αυτό το χέρι του ψηφίζει με άνεση Χρυσή Αυγή.

Συμβιβασμένος διά βίου μέσα σε σφάλματα και αυταπάτες, κενός και δόλιος, ταπεινώνει καθετί στο πέρασμά του. Έτσι καταντά μια ανεξέλεγκτη μηχανή που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μας ισοπεδώνει. Από τη μηχανή αυτή διασύρθηκαν γενιές ολόκληρες, αγώνες, κυρίως η ιστορία μας.

Η υποκρισία είναι ο τρόπος ζωής, η καθημερινή άσκηση του μικροαστού, που ανθίζει κυρίως σε εποχές λανθάνοντος φασισμού, όπως οι δικές μας σήμερα.

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ


Αξίζει να αγωνίζεσαι για τις ομορφιές της ζωής.
Αξίζει να αγωνίζεσαι για μια καλύτερη κοινωνία όπου:Οι πατεράδες όλης της γης θα μπορούν να εξασφαλίσουν το γάλα του παιδιού τους,χωρίς να αγχωθούν αν αυτό θα κλάψει απο την πείνα.
Αξίζει να αγωνίζεσαι για μια κοινωνία όπου δεν θα χρειαστεί να ματώσει το παιδί σου στις φλόγες του πολέμου και να χρειαστεί να το δείς ένα θλιβερό πρωϊνό να απομακρύνεται για πάντα απο την αγκαλιά σου και να πέφτει στην αγκαλιά του χώματος που θα το σκεπάσει.
Αξίζει να αγωνιζεσαι για μια κοινωνία όπου ο εργάτης θα χαρεί τους καρπούς τη εργασίας του,χωρίς να τον αποξενώνει ένα παράσιτο απο αυτούς.
Αξίζει να αγωνίζεσαι για μια κοινωνία όπου οι νέοι θα χαίρονται τον έρωτα και την ζωη,την οικογένεια και την ευτυχία.Χωρίς να ρθει η φτώχεια και η ανεργία να τους τα στερήσει.
Αξίζει να αγωνίζεσαι για μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι θα μορφώνονται για το καλό του συνόλου και όχι για τα κέρδη λίγων.
Αξίζει να αγωνίζεσαι για μια κοινωνία όπου θα έχεις το δικαιωμα να χαρείς το παιδί σου να αθλείται χωρίς να έχεις το άγχος των ναρκωτικών.
Αξίζει να αγωνιστείς για μια κοινωνία οπου θα χεις την ευκαιρία να χαρείς την ομορφιά του καλοκαιριού με χαρές και με γέλια.
                ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΖΗΣΕΙΣ,ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΖΗΣΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΟΜΟΡΦΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Σίγουρα,όλοι πλέον έχουν μάθει και έχουν καταλάβει τι είναι οικονομική κρίση.Ομως η αλήθεια είναι πως ο καθένας ξεκινάει απο διαφορετική αφετηρία και καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα.
Ομως εδώ σε αυτό το σημείο,απο άλλη αφετηρία θα ξεκινήσει κάποιος που στηρίζει τα συμφέροντα της αστικής τάξης και απο άλλη αφετηρία κάποιος που υπερασπίζεται τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού.
Απο την μια έχουμε την αστική ταξη κάθε χώρας και όλων των χωρών μαζί,να δηλώνουν πως αν δεν υπήρχαν αυτοί,οι εργάτες δεν θα ζούσαν,δεν θα είχαν δουλειά.Και φυσικά πως οι ίδιοι(οι καπιταλιστές ντε) δημιουργούν το κεφάλαιο.
Καλώς η κακώς.Οταν θέλεις να αντιληφθείς την ωμή πραγματικότητα,οφείλεις να ξεκαθαρίσεις, ποια είναι η αλήθεια της υλικής πραγματικότητας που ζεις;Πως ονομάζεται η ίδια η πραγματικότητα που ζεις;Και βεβαια ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να ξεστρατίσεις απο τις ράγες της πολιτικής οικονομίας και όταν μιλάμε για ξεστράτισμα,εννοούμε,να μην κάνεις το λάθος να αποσπάσεις την οικονομία απο την πολιτική.Είναι σίγουρο πως θα οδηγηθείς σε λανθασμένα συμπεράσματα.
Μπαίνοντας στο ζουμί της υπόθεσης,θα ήταν πολύ χρήσιμο να δούμε σε ποιό κοινωνικοοικονομικό σύστημα ζούμε;
Η ονομασία της υλικης πραγματικότητας,που ζούμε,λέγεται καπιταλισμός.Με λίγα λόγια καπιταλισμός είναι η εμπορευματική παραγωγή στην ανώτερη βαθμίδα ανάπτυξής της.Στην συγκεκριμένη βαθμίδα και η εργατική δύναμη,γίνεται πλέον εμπόρευμα.Ιστορικά ο καπιταλισμός έχει πάνω κάτω 3 αιώνες ζωής στον πλανήτη.Πέρασε το προοδευτικό του στάδιο και σήμερα αυτό που ζούμε είναι το ξεπερασμένο στάδιο του.Στο συγκεκριμένο στάδιο ο καπιταλισμός φρενάρει τα πάντα,σπέρνει φτώχεια δυστυχία,πολέμους,περιβαλλοντικές καταστροφές κ.τ.λ.
Ομως αλήθεια;Που βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος;Που πρέπει να εστιάσουμε για να βρούμε το πρόβλημα,αλλά και την λύση του;Εδώ έρχονται και μπαίνουν δυο πολυ σοβαρά και κομβικά ερωτήματα,που απο την μια αποδεικύουν πως είναι αδύνατον να αποσπαστεί η οικονομία απο την πολιτική και πως η ίδια η οικονομία είναι αυτή που διαμορφώνει την πολιτική,με λίγα λόγια η πολιτική είναι αυτή που εκφράζει τις αντιθέσεις που κρύβονται,στα σπάργανα της καπιταλιστικής οικονομίας.
Θα μπρούσαμε να πούμε οτι η ρίζα του προβλήματος,είναι η κρίση χρέους.Ομως είναι έτσι;Αν υποθέσουμε πως η κρίση είναι μια σειρά προβλημάτων,που δημιουργούνται στην σφαίρα της κυκλοφορίας του χρήματος,τότε αναπόφευκτα,θα βρεθουμε μπροστά σε ένα αδιαπέραστο,γιγάντιο τείχος,σε ένα γιγάντιο αδιέξοδο.Ομως τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα εδώ.Το χρήμα πως μετατράπηκε σε τέτοιο;Ποιος είναι ο λόγος που μετατράπηκε σε χρήμα;Επειδή σίγουρα,το χρήμα δεν μας το έστειλε ουρανοκατέβατο ο καλός θεούλης(και αν υπάρχει κάποιος που το πιστέυει καλείται και να το αποδείξει βέβαια),τότε αναπόφευκτα είμαστε αναγκασμένοι να δούμε, ποια είναι η αιτία που γεννιέται το χρήμα;Δεν είναι άλλη απο το προϊον,με λίγα λόγια απο τα εμπορέυματα που παράγονται.Βασιζόμενοι στην τελευταία λέξη,την λέξη, παράγονται,δηλαδή,ο νούς μας αυτομάτως πάει στην λέξη παραγωγή.Και επειδή είναι γεγονός πως τα εμπορέυματα δε έρχονται ούτε αυτά ουρανοκατέβατα(αλλιώς αν συνέβαινε αυτό θα αντιμετωπίζαμε καθημερινά το πρόβλημα,να βρούμε ενα κατάλληλο μέρος να κρυφτούμε για να μην μας έρθουν στο κεφάλι),είμαστε αναγκασμένοι και απο την λογική αλλά και απο την πραγματικότητα και τους φυσικούς νόμους που την διαμορφώνουν,να εστιάσουμε την προσοχή μας στην σφαίρα της παραγωγής.Σίγουρα μέσα παραγωγής υπάρχουν σε αυτή την σφαίρα,όμως δεν έχει υπάρξει ακόμη τρόπος να λειτουργούν σαν τέτοια χωρίς να τα ακουμπήσει έστω μισό δάχτυλο.Συνεπώς επειδή ο κάθε νοήμον άνθρωπος δεν είναι σε θέση να πιστέψει κατι τέτοιο(άλλωστε τα δαχτυλικά αποτυπώματα κάποιου θεού,δεν έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα σε κάποια μηχανή,απο τον καιρό της βιομηχανικής επανάστασης,μέχρι σήμερα),είναι αναγκασμένος απο την λογική και απο την πραγματικότητα να παραδεχτεί ότι ο γιγαντιος πλούτος που παράγεται,παράγεται απο τα χέρια της εργατικής τάξης.Απο αυτό το σημείο και πέρα,ίσως αρχίζει και πέφτει φως στο μάυρο τούνελ της οικονομικης κρίσης,πλέον αρχίζουμε και βλέπουμε πως η λέξη οικονομική,θα ήταν σωστότερο να ονομαστεί καπιταλιστική κρίση.Με λίγα λόγια αυτός που θα υποστηρίξει οτι η κρίση είναι κρίση χρέους,μάλλον κάτι δεν έχει καταλάβει η δεν θέλει να καταλάβει,η είναι αποφασισμένος να σταθεί στο πλάϊ της αστικής τάξης.Ομως επειδή ο καπιταλισμός κυριαρχείται απο νόμους και δεν είναι ικανοί,ουτε οι πιο οικονομικά ισχυροί να τους παραβλέψουν,στηρίζεται στην ανταγωνιστικότητα και στο κέρδος.Οποιος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του ανταγωνισμού,συνεπώς πετιέται έξω απο την αρένα του ανταγωνισμού απο τους πιο ισχυρούς.Συνεπως,δεν μπορει να είσαι ανταγωνιστικός χωρίς φτηνά εργατικά χέρια(ναι μην γελάτε.ο Μπιλ Γκεϊτς οταν κοιμάται δεν ονειρέυεται την Πάμελα Αντερσον στο κρεβάτι του,αλλα τους ινδούς,κινέζους....και έλληνες εργάτες να παράγουν για πάρτη του εμπόρευμα με σκετο αέρα αν είναι δυνατόν,χωρίς καθόλου αμοιβή.Ετσι για να μπορέσει να δει και το επόμενο βράδυ το ίδιο όνειρο).Οπότε δεν φέυγουν απο την πατρίδα τους(εδώ γελάμε),επειδή είναι πρόδοτες Κινεζόφιλοι και Ινδόφιλοι αλλά επειδή το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.Ομως έλα που και αυτοί οι φουκαράδες που το βράδυ ονειρέυοταν ο κύριος Μπίλ,στο όνειρο τρέφονται με αέρα,άλλα στην πραγματικότητα με τρόφιμα που καλούνται να αγοράσουν με την αμοιβή που κάθε μέρα την κόβουν όλο και περισσότερο(εδώ διαχωρίζεται η πολιτική οικονομία του ύπνου,με αυτήν της πραγματικότητας).Εδω διακρίνουμε μια καραμπινάτη αντίφαση που αυτό το ''ξεπερασμένο'' ΚΚΕ,την ονομάζει αγιάτρευτη αρρώστια του καπιταλισμού,έχεις τους εξαθλιωμένους εργάτες απο την μια να παράγουν ασταμάτητα πλούτο στην σφαίρα της παραγωγής,πλούτο που δεν είναι σε θέση να τον αγοράσουν.Αποτέλεσμα αυτός ο πλούτος να έρχεται και να μένει αραχτός στις αποθήκες, σαν τερματοφύλακας που το προηγούμενο βράδυ τα πινε με το γκομενάκι στο κουτούκι του κυρ Γιάννη(του Ραμπο,λέμε και καμια μαλακία να γελάσουμε,ετσι για να μην γινόμαστε και μονότονοι).Με λίγα λόγια το κεφάλαιο που έχει μπεί για να γυρίσει στον φουκαρα τον καπιταλιστή ως προσαυξημένο χρήμα,δεν φτάνει ποτέ σαν τέτοιο απλά συσσωρευεται στις αποθηκες(για να λυθει και σε ορισμενους η απορια,των εκπτώσεων),οπότε μιλάμε για συσώρρευση εμπορέυματος και για καταστροφή κεφαλαίου σε αυτή την φάση,με λίγα λογια οικονομική κρίση και για την ακρίβεια καπιταλιστική κρίση,με λίγα λόγια η ρίζα της κρίσης βρίσκεται στις ίδιες τις σχέσεις παραγωγής η οποίες πλέον δεν είναι σε θέση να αντέξουν την ταχύτατη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και αναπόφευκτα θα έρθει η στιγμή που θα αντικατασταθούν με νέες σχέσεις παραγωγής που θα δώσουν τέτοια ώθηση και γιγάντωμα της παραγωγής που η σημερινή παραγωγή θα μοιάζει σταγόνα στον ωκεανό,χωρίς όμως να υπάρχει ο ωκεανός απο πεινασμένους,άνεργους,φτωχούς,πορτοφολάδες κλέφτες,ντοπαρισμένους κ.τ.λ.Ναι καλά το καταλάβατε...τα λέει πολύ καλά το ΚΚΕ.Α και μην ξεχάσω,σε όσους θέλουν να συνεργαστούν με το ΚΚΕ,ας ξεκαθαρίσουν την στάση τους με την ΕΕ και τον καλο καπιταλισμό που θα φτιάξει έναν όμορφο παράδεισο με τις μεταρυθμίσεις τους,ας ξεκαθαρίσουν αν θέλουν να είναι οι ντελιβεράδες των αντιλαϊκων μέτρων και των αξιώσεων της ΕΕ. Και αν αποφασίσουν ότι ναι τελικά πρέπει επιτέλους να έρθουν σε ρήξη με το κεφάλαιο(εδώ γελάμε vol.2),με ότι συνέπειες έχει αυτή τους η απόφαση,τότε το ξανασυζητάμε μάγκες μέχρι τότε εσείς με το κεφάλαιο και το ΚΚΕ με τους εργάτες......Συχωρέστε για την λίγο χοντροκομμένη ανάρτηση,αλλά δεν νομίζω πως προσφέρεται το μέσο για να γράψω για το σταθερό και μεταβλητό κεφάλαιο,αλλά και για την κύκληση του κεφαλαίου.Αν σας ενδιαφέρει να μάθετε,είναι γεμάτη η Σύγχρονη Εποχή απο τέτοια βιβλία που θα σας βοηθήσουν πολύ περισσότερο απο τα δικά μου γραπτά.

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ


Ανήλικοι εργάτες σε κλωστοϋφαντουργείο στα τέλη του 18ου αιώνα στην Αγγλία


«..Στην κοινωνική παραγωγή της ζωής τους οι άνθρωποι έρχονται σε σχέσεις καθορισμένες, αναγκαίες, ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, σε σχέσεις παραγωγικές, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών τους δυνάμεων.

Το σύνολο των παραγωγικών αυτών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την πραγματική βάση, στην οποία υψώνονται ένα νομικό και πολιτικό οικοδόμημα στο οποίο αντιστοιχούν ορισμένες μορφές της κοινωνικής συνείδησης. 

Εργάτης σε οικοδομές στις ΗΠΑ, στις αρχές του 19ου αιώνα

Ο τρόπος παραγωγής της υλικής ζωής καθορίζει γενικά την κοινωνική, πολιτική και πνευματική διαδικασία της ζωής.

Δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων αυτό που καθορίζει το Είναι τους, μα αντίστροφα, το κοινωνικό είναι αυτό που καθορίζει τη συνείδησή τους.

Σε ορισμένη βαθμίδα της ανάπτυξής τους, οι υλικές παραγωγικές δυνάμεις έρχονται σε σύγκρουση με τις παραγωγικές σχέσεις που υπάρχουν, ή, πράγμα που είναι η νομική μόνο διατύπωση, με τις σχέσεις ιδιοκτησίας, που μέσα σ' αυτές είχαν ως τότε κινηθεί. 

Εργάτες στις αρχές του 1900 στην Αγγλία, σκάβοντας για σιδηρομετάλλευμα

Από μορφές ανάπτυξης των κοινωνικών δυνάμεων οι σχέσεις αυτές μετατρέπονται σε δεσμά τους.

Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης.

Με την αλλαγή της οικονομικής βάσης ανατρέπεται ολόκληρο το τεράστιο οικοδόμημα με αργότερο ή γοργότερο ρυθμό…
 
Εργάτες - σκλάβοι και τα αφεντικά τους, ΗΠΑ 1860 - 1870
Οι αστικές παραγωγικές σχέσεις είναι η τελευταία ανταγωνιστική μορφή της κοινωνικής παραγωγής, ανταγωνιστική όχι με την έννοια ενός ανταγωνισμού ατομικού, παρά ανταγωνισμού που γεννιέται από τους κοινωνικούς όρους της ζωής των ατόμων· οι παραγωγικές όμως δυνάμεις που αναπτύσσονται μέσα στην αστική κοινωνία δημιουργούνε ταυτόχρονα και τους υλικούς όρους για τη λύση αυτού του ανταγωνισμού.

Μ' αυτή λοιπόν την κοινωνική διαμόρφωση κλείνει κι η προϊστορία της ανθρώπινης κοινωνίας…»

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.




Αριθμός εργαζομένων  σε κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις:

Vodafone: 85.000 εργαζόμενοι
TNT Express: 82.000 εργαζόμενοι
Microsoft: 92.000 εργαζόμενοι
Shell: 101.000 εργαζόμενοι
IKEA: 127.000 εργαζόμενοι
Ford: 165.000 εργαζόμενοι
General Motors: 210.000 εργαζόμενοι
Toshiba: 210.000 εργαζόμενοι

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση εταιρειών που έχουν επιλέξει τη λεγόμενη στρατηγική της «καθετοποίησης», που ελέγχουν δηλαδή οι ίδιες το σύνολο της παραγωγικής διαδικασίας από τις πρώτες ύλες μέχρι το ράφι των καταστημάτων. Τέτοιες εταιρείες είναι η  Intel, Motorola, Fujitsu, Siemens, Philips κτλ. Αλλά και εταιρείες όπως  η Dell, Gap, Nike, Cisco κτλ. που αξιοποιούν σε μεγάλο βαθμό το σύστημα της εργολαβίας, του σπασίματος δηλαδή της παραγωγικής διαδικασίας σε πολλά κομμάτια και της ανάθεσης κάθε κομματιού σε άλλες συνεργαζόμενες επιχειρήσεις ανά τον κόσμο.

Σε κάθε περίπτωση το συμπέρασμα είναι ένα:

Τα εμπορεύματα αποτελούν προϊόντα συλλογικής, ομαδικής, δηλαδή κοινωνικής εργασίας πολλών χιλιάδων εργαζομένων.

Έτσι π.χ. για τις «καθετοποιημένες» παραγωγές της Dell, της Intel και της Philips συνεργάζονται παγκοσμίως περισσότεροι από 100.000 εργαζόμενοι στη κάθε μία, ενώ η παραγωγική διαδικασία της Siemens συνενώνει περισσότερους από 350.000 εργαζομένους παγκοσμίως.

Αντίστοιχα για την παραγωγή των εμπορευμάτων της εταιρείας ειδών πληροφορικής Dell συνεργάζονται οι περίπου 110.000 εργαζόμενοι της ίδιας της εταιρείας, οι 60.000 περίπου εργαζόμενοι της QUANTA, οι περίπου 1,2 εκατομμύρια εργαζόμενοι της Foxconn και αρκετές ακόμα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από τις υπόλοιπες εταιρείες που συνεργάζονται με την Dell.



Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Ο ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ





Οι αντεπαναστατικές ανατροπές δεν αλλάζουν το χαρακτήρα της εποχής. Ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας νέων σοσιαλιστικών επαναστάσεων.

«Όσοι πολίτες πίστευαν πως έπρεπε να συρθούν σ' έναν ατιμωτικό συμβιβασμό, τα έχασαν όταν είδαν ότι η ίδια η τρόικα όχι μόνο δε δεχόταν κανένα συμβιβασμό, αλλά τους έσερνε σ' έναν ανελέητο πόλεμο της καθημερινότητας. Η αναστάτωση του κόσμου δε θ' αργήσει να σχηματίσει έναν πυκνό λόγο. Όσοι είναι αφοσιωμένοι στην ανατροπή αυτού του κόσμου θεωρούν αυτή την αναστάτωση φυσική εξέλιξη: η αξιοθρήνητη κατάσταση των ταξικών αντιπάλων μας, το γεγονός ότι δε θ' αργήσουν να ξεσκιστούν μεταξύ τους, μας γεμίζει πλεονεκτήματα. Ο χρόνος της κυβερνητικής αγυρτείας τελείωσε.» ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ