ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Χωρίς τις μικρές και μεγάλες εστίες αντίστασης μέσα στα εργοστάσια για να μην περάσουν οι μειώσεις των μισθών. Χωρίς το προσωπικό και συλλογικό ρίσκο και την άρνηση στην εκ περιτροπής εργασία, στα σπαστά ωράρια, στην απλήρωτη εργασία. Χωρίς την καθημερινή μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς απέναντι σε κάθε σφετερισμό του κεφαλαίου… …οι απώλειες συνολικά για την εργατική τάξη θα είναι ακόμα μεγαλύτερες. Δεν είναι απάντηση στον τυφώνα που μας εξαπέλυσαν να βάλουμε το κεφάλι στην άμμο. Κάθε υποχώρηση, κάθε συμβιβασμός στις αξιώσεις των αφεντικών μας, αποδείχτηκε περίτρανα όλα τα χρόνια της κρίσης, έχει ακόμα μεγαλύτερο κόστος για τους εργαζόμενους. Δεν «έσωσαν» τους μισθούς τους όσοι εργαζόμενοι αποδέχτηκαν μείωση μισθών. Οι εργοδότες επανήλθαν ακόμη δριμύτεροι, ακόμα πιο προκλητικοί. Δεν έσωσαν τις θέσεις εργασίας όσες ηγεσίες συνδικάτων αποδέχτηκαν τις περικοπές μισθών, έμειναν άβουλοι και υπάκουοι στη γωνία. Το τσουνάμι των απολύσεων γιγαντώνεται...

Δεν μπορούμε να τηρούμαι στάση αναμονής. Δεν πρέπει να περνά ούτε μια μέρα χωρίς να υψώνονται αγωνιστικά μέτωπα πάλης, με όλες τις μορφές πάλης και με σαφή αιτήματα. Εδώ και τώρα λύση! Εδώ και τώρα ανακούφιση! Με συλλογικές συμβάσεις, με κατάργηση των χαρατσιών, με κατάργηση του ΦΠΑ, των διοδίων, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, με μέτρα προστασίας των ανέργων, με μέτρα προστασίας του παιδιού, του ανήμπορου υπερήλικα, με γεύματα στον παιδικό σταθμό, στο σχολείο κ.λπ. Κανένα άλλο αντιλαϊκό μέτρο. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να πάρουν ανάσα. Δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε στους εκβιασμούς. Η μάχη σήμερα για ψωμί, δουλειά, μόρφωση, Υγεία, κοινωνικές παροχές είναι, όσο ποτέ άλλοτε, δεμένη με το στόχο ανατροπής της εξουσίας όλων αυτών που μας εκμεταλλεύονται σαν ζώα. Αν δεν ανατραπεί η εξουσία των μεγάλων αφεντικών, αν δεν αποδεσμευτεί η Ελλάδα από την ΕΕ, δε θα γλιτώσουμε από τα δεσμά και τα μέτρα καταστροφής μας.