ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Παρακολουθήστε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ «Ο Καπιταλισμός είναι η κρίση» είναι στα αγγλικά και δύστυχος χωρίς υπότιτλους. Εξετάζει τις ιδεολογικές ρίζες της «λιτότητας» και κατά κάποιο τρόπο προτείνει μια επαναστατική διέξοδο   από την τρέχουσα κρίση. Το 2008 η «οικονομική κρίση» στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν γεγονός. Άμεσος στήθηκε ένα σχέδιο που έδωσε το δικαίωμα στο αμερικανικό μεγάλο κεφάλαιο να κλέψει τρισεκατομμύρια δολάρια του αμερικανικού λαού. Κανείς δεν φυλακίστηκε για αυτό το έγκλημα, η μεγαλύτερη κλοπή δημοσίου χρήματος στην ιστορία ήταν γεγονός.   Αποθρασιμένοι κεφαλαιοκράτες σε όλη την υδρόγειο αναγκάζουν τους εργαζόμενους να πληρώσουν για την δική τους «κρίση» μέσω προγραμμάτων «λιτότητας» ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας και κατάργησης εργατικών δικαιωμάτων. Το ντοκιμαντέρ κάνει προσπάθεια να εξηγήσει τη φύση της καπιταλιστικής κρίσης, επισκέπτεται τις διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας και συνιστά την επαναστατική διέξοδο για το μέλλον. ...

Για να δούμε ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής του αγαπημένου της κυβερνώσας αριστεράς… Μπάρακ Ομπάμα;   Η μείωση της ανεργίας, ακόμα και με τον κουκουρούκου τρόπο που τον μετράνε (άμα δουλεύεις μια ώρα την εβδομάδα, δεν θεωρείσαι άνεργος) αλλά και ο περιορισμός της φτώχειας είναι πενιχρά ή και αντίστροφα. Η ανεργία παραμένει υψηλή τέσσερα χρόνια μετά την κρίση του 2008, η ζήτηση στα συσσίτια αυξάνεται και η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας είναι αναιμική. Είναι και αυτή μια απόδειξη ότι, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης της κρίσης, οι μεγαλοκαρχαρίες είναι αυτοί που βγαίνουν κερδισμένοι, αφού η σωτηρία τους προϋποθέτει το στραπατσάρισμα του λαού.

Προσέξτε. Πολλές από τις θέσεις που τώρα εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, τις προπαγάνδιζε η «αντιμνημονιακή» ΝΔ, πριν απ' τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Την ίδια πολιτική υλοποιούν κυβερνήσεις σε καπιταλιστικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, για την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβει το θαυμασμό του. Η κεντρική τράπεζα «κόβει» χρήμα, το οποίο διοχετεύει στους μεγαλοκαρχαρίες, με μηδενικά επιτόκια και την ίδια ώρα καταλύεται κάθε εργασιακό δικαίωμα για να γίνουν επενδύσεις. Άντε… και στα δικά μας!

Eνα καταπληκτικό video που μας δείχνει πως φτάσαμε εδώ, πιο παιχνίδι παίζεται πίσω από τα δάνεια, τις κάρτες, τις τράπεζες και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό... Αξίζει να καταναλώσετε ένα μισάωρο σε αυτό το video!!! Περισσότερα: http://frapotsigaro.blogspot.com/

Το πρόβλημα του χρέους δεν αποτελεί γνώρισμα ορισμένων χωρών σαν την δική μας. Ως αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης δε θα μπορούσε να παρακάμψει τα πλουσιότερα κράτη. Όπως δήλωσε στο Πεκίνο ο πρώτος αναπληρωτής του ΔΝΤ, Τζον Λίπσκι, για πρώτη φορά από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο μέσος όρος δημόσιου χρέους στον αναπτυγμένο κόσμο θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ! Το αμερικανικό δημόσιο χρέος ξεπερνούσε τα 14 τρισ. δολάρια στα τέλη του 2010, έχοντας αυξηθεί κατά 72% τα πέντε τελευταία χρόνια! Η διαφορά μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων κρατών είναι στον τρόπο αντιμετώπισης του χρέους. Οι ΗΠΑ λόγο της θέσης τους στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα μπορεί να μεταφέρει ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος στους ασθενέστερους. Το κοινό χαρακτηριστικό πλουσίων και φτωχών κρατών είναι η επίθεση κατά της εργατικής τάξης. Το παραμύθι της ανταγωνιστικότητας που μας λένε εδώ στην Ελλάδα, το ίδιο λένε στην Γερμανία, το ίδιο και στις ΗΠΑ.

Ξέρεται ποια είναι η μεγάλη παραμύθα του καπιταλισμού; Ότι δήθεν μέσα σε αυτό το σύστημα όλοι μπορούν να «προκόψουν». Αρκεί βέβαια να είναι «ικανοί». Κανείς βέβαια δεν μπορεί να μας ορίσει με βεβαιότητα αυτήν την ικανότητα αλλά τέλος πάντων. Στην Αμερική 50 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Άλλα 25 εκατομμύρια βρίσκονται στο μεταίχμιο. Στην Ευρώπη η ανεργία θερίζει οι μισθοί συμπιέζονται το κόστος ζωής γίνεται δυσβάστακτο. Σύμφωνα με το «Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Διατροφικής Πολιτικής» , αυτή τη στιγμή, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο πεθαίνουν από την πείνα... Η πείνα, σε σύνολο 122 αναπτυσσόμενων κρατών, θεωρείται καθημερινό φαινόμενο. Σε 30 χώρες η πείνα παίρνει «ανησυχητικές διαστάσεις». Σε 25 χώρες το πρόβλημα αγγίζει τα όρια του «συναγερμού». Σε 4 χώρες χαρακτηρίζεται «άκρως ανησυχητικό». Την ίδια ώρα που πολυεθνικές, μονοπώλια, τράπεζες, χρηματιστικοί όμιλοι επιχορηγούνται, λόγω... κρίσης, με τρισεκατομμύρια επί τρισεκατομμυρίων, πά...

Ρίγη σκόρπισαν στα χρηματιστήρια οι φόβοι της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ ότι η οικονομική ανάκαμψη κινδυνεύει, αλλά και οι δυσοίωνες προβλέψεις ότι ευρωπαϊκές οικονομίες όπως η βρετανική ασθμαίνουν. Η ανησυχία για τους φουκαράδες τους καπιταλιστές και τα γιουσουφάκια τους, πηγάζει από το γεγονός ότι στις ΗΠΑ οι καταναλωτικές δαπάνες έχουν μειωθεί και η βιομηχανική παραγωγή φρενάρει, ενώ η ανεργία διαμορφώνεται στο 9,5%! Το σίγουρο είναι πως η εικόνα της αγοράς εργασίας των ΗΠΑ είναι πολύ χειρότερη από ότι μας λένε. Αυτό το επίσημο ποσοστό ανεργίας του 9.5% μου φαίνετε λίγο «μαγειρεμένο». Δικοί μου άνθρωποι που ζουν και εργάζονται μόνιμα στις ΗΠΑ, έψαξαν ύστερα από δική μου παράκληση και βρήκαν τα εξής στοιχεία: 1) Μόλις το 61% του ενήλικου πληθυσμού των ΗΠΑ, ηλικίας από 20 ετών και πάνω, έχει σήμερα δουλειά. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο απασχόλησης από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Τότε όμως πολλές γυναίκες παρέμεναν ακόμα στο σπίτι από επιλογή. 2) Μεταξύ των ανδρών σήμε...

Η επανάσταση ξεκίνησε. Στη Γερμανία, η συνεταιριστική κυβέρνηση χριστιανοδημοκρατών - σοσιαλδημοκρατών, αποφάσισε οι αποδοχές των μεγαλοστελεχών των τραπεζών, να μην ξεπερνούν ετησίως τις 500.000 (!) ευρώ. Μιλάμε ότι θα πέσει μεγάλη πείνα. Την ίδια ώρα οι λαϊκοί ηγέτες Μπους – Σαρκοζί μας ανακοίνωσαν ότι αναζητούν από κοινού τον «δημοκρατικό καπιταλισμό» Καλή τους επιτυχία.

Τώρα τελευταία είναι της μόδας οι τσακωμοί ΗΠΑ και Ρωσίας για το θέμα της ενέργειας. Για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο. Όμως παραλείπετε επιμελώς από τα ΜΜΕ, να αναφερθεί ότι υπάρχει και ένας τομέας ενέργειας που τα βρίσκουν μια χαρά. Η πυρηνική ενέργεια. Μάλιστα η Ρωσία και οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας που θα επιτρέψει στις εταιρείες των δύο μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων του κόσμου να επεκτείνουν το διμερές πυρηνικό εμπόριο. Ρε λες να 'χουν δίκιο αυτοί οι «δογματικοί» οι κομμουνιστές, όταν λένε πως όσα χωρίζουν τους ιμπεριαλιστές είναι πολύ λιγότερα από όσα τους ενώνουν;...