ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Κάποιοι επιμένουν να μιλάνε για διαφοροποίηση μεταξύ τραπεζικού και παραγωγικού κεφαλαίου.  Θέλω λίγο την προσοχή σας, θέλω να καταλάβετε τι θέλω να πω.  Θα γνωρίζετε καλά ότι το πρώτο που κάνει ένα κράτος που βρίσκεται σε κρίση είναι να δώσει κάποιο πακέτο δισ. στις Τράπεζες. Στόχος είναι να κινηθεί και πάλι το τραπεζικό κεφάλαιο. Αυτή και είναι η ουσία της υπόθεσης. Μέσω της κρατικής στήριξης, την οποία θα πληρώσουμε εμείς στο ακέραιο, είναι να ξεκινήσει η «κύκληση» του τραπεζικού κεφαλαίου, η οποία έχει βραχυκυκλώσει λόγω της πιστωτικής κρίσης. Στόχος είναι το Χ (δανεισμένο κεφάλαιο) να επιστρέψει στον τραπεζίτη κεφαλαιοκράτη σαν Χ' (κεφάλαιο συν τόκος). Αυτή είναι η ουσία του θέματος.  Στο σημείο αυτό όμως θέλω την μεγαλύτερη προσοχή σας.  Για να γίνει η περιστροφή του τοκοφόρου κεφαλαίου προϋποθέτει την παραγωγή της υπεραξίας από το παραγωγικό κεφάλαιο, ώστε στη συνέχεια το από κοινού μοίρασμά της και στους δύο, κάτι που γίνεται με ομαλ...

Σαφώς και υπάρχουν διαφοροποιήσεις και στο Κεφάλαιο και στο προλεταριάτο. Η βασική διαφοροποίηση όμως σε μια ταξική κοινωνία είναι οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι. Τώρα, αν η Σούλα που άνοιξε κομμωτήριο στην γειτονιά της, νομίζει ότι ανήκει στην τάξη των εκμεταλλευτών… να με συγχωρεί αλλά το πρόβλημα είναι δικό της. Νομίζω ότι οι εκμεταλλευόμενοι αυτού του κοινωνικοπολιτικού συστήματος θα έπρεπε να είμαστε ενωμένοι, όπως ενωμένοι είναι, παρά τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς οι εκμεταλλευτές μας.

Οι διαγκωνισμοί μεταξύ των κομμάτων της αστικής διαχείρισης με αιχμή τη λίστα Λαγκάρντ, θα κορυφωθούν το επόμενο διάστημα. Η αποκάλυψη των ευθυνών -αν αυτές προκύψουν-, η τιμωρία για όλα τα πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση, είναι μια μόνο πλευρά. Η καταδίκη από το λαό των κομμάτων που υπηρετούν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, μέσα στο οποίο ανθίζουν τα φαινόμενα της διαφθοράς και της διαπλοκής, είναι το ζητούμενο, για να κλονιστεί πραγματικά το αστικό σύστημα. Την ίδια ώρα που οι εταίροι της συγκυβέρνησης υπόσχονται διαφάνεια και δηλώνουν πρόθυμοι να αξιοποιήσουν τα στοιχεία της λίστας για να καταπολεμήσουν τη φοροδιαφυγή, με την πολιτική τους: Προσφέρουν νέες επιδοτήσεις και ενισχύσεις δισ. ευρώ σε τραπεζίτες και κεφαλαιοκράτες, στο όνομα της ανάπτυξης. Καταργούν το αφορολόγητο για εκατομμύρια εργαζομένους και αυτοαπασχολούμενους και την ίδια ώρα διευρύνουν τις φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές, τις Ανώνυμες Εταιρείες και τους επιχειρη...

Παρακολουθήστε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ «Ο Καπιταλισμός είναι η κρίση» είναι στα αγγλικά και δύστυχος χωρίς υπότιτλους. Εξετάζει τις ιδεολογικές ρίζες της «λιτότητας» και κατά κάποιο τρόπο προτείνει μια επαναστατική διέξοδο   από την τρέχουσα κρίση. Το 2008 η «οικονομική κρίση» στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν γεγονός. Άμεσος στήθηκε ένα σχέδιο που έδωσε το δικαίωμα στο αμερικανικό μεγάλο κεφάλαιο να κλέψει τρισεκατομμύρια δολάρια του αμερικανικού λαού. Κανείς δεν φυλακίστηκε για αυτό το έγκλημα, η μεγαλύτερη κλοπή δημοσίου χρήματος στην ιστορία ήταν γεγονός.   Αποθρασιμένοι κεφαλαιοκράτες σε όλη την υδρόγειο αναγκάζουν τους εργαζόμενους να πληρώσουν για την δική τους «κρίση» μέσω προγραμμάτων «λιτότητας» ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας και κατάργησης εργατικών δικαιωμάτων. Το ντοκιμαντέρ κάνει προσπάθεια να εξηγήσει τη φύση της καπιταλιστικής κρίσης, επισκέπτεται τις διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας και συνιστά την επαναστατική διέξοδο για το μέλλον. ...

Η Ε.Γ.Σ.Ε.Ε και οι κλαδικές ΣΣΕ αποτέλεσαν μια σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων και ένα αποτελεσματικό μέσο για την προστασία τους από την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για την απόσπαση όλο και μεγαλύτερης υπεραξίας. Αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία και οργάνωση των Συνδικάτων και της εργατικής νομοθεσίας. Η υπεράσπιση αυτού του βασικού δικαιώματος για την εργατική τάξη ήταν πάντα αντικείμενο σκληρής πάλης και διαπραγμάτευσης με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις. Τα αποτελέσματα αυτού του αγώνα καθορίζονται κάθε φορά από τη δύναμη της οργάνωσης της εργατικής τάξης και του συσχετισμού δύναμης στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος. Η εργοδοσία και ιδιαίτερα η μεγάλη εργοδοσία, οι πολυεθνικές, τα μονοπώλια ποτέ δεν είχε συμβιβαστεί με τη βασική αυτή κατάκτηση. Ένα από τα βασικά της όπλα ήταν η εξαγορά κι ο έλεγχος της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

Χωρίς τις μικρές και μεγάλες εστίες αντίστασης μέσα στα εργοστάσια για να μην περάσουν οι μειώσεις των μισθών. Χωρίς το προσωπικό και συλλογικό ρίσκο και την άρνηση στην εκ περιτροπής εργασία, στα σπαστά ωράρια, στην απλήρωτη εργασία. Χωρίς την καθημερινή μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς απέναντι σε κάθε σφετερισμό του κεφαλαίου… …οι απώλειες συνολικά για την εργατική τάξη θα είναι ακόμα μεγαλύτερες. Δεν είναι απάντηση στον τυφώνα που μας εξαπέλυσαν να βάλουμε το κεφάλι στην άμμο. Κάθε υποχώρηση, κάθε συμβιβασμός στις αξιώσεις των αφεντικών μας, αποδείχτηκε περίτρανα όλα τα χρόνια της κρίσης, έχει ακόμα μεγαλύτερο κόστος για τους εργαζόμενους. Δεν «έσωσαν» τους μισθούς τους όσοι εργαζόμενοι αποδέχτηκαν μείωση μισθών. Οι εργοδότες επανήλθαν ακόμη δριμύτεροι, ακόμα πιο προκλητικοί. Δεν έσωσαν τις θέσεις εργασίας όσες ηγεσίες συνδικάτων αποδέχτηκαν τις περικοπές μισθών, έμειναν άβουλοι και υπάκουοι στη γωνία. Το τσουνάμι των απολύσεων γιγαντώνεται...

Έχω μπροστά μου μια έρευνα που έγινε στην αρχή της εμφάνισης της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, που λέει ότι σε σχέση με άλλες χώρες της δυτικής Ευρώπης όπου η μισθωτή εργασία αγγίζει το 80% της απασχόλησης, στην Ελλάδα είναι το 66%, και υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση όσον αφορά τους εργοδότες. Προσέξτε τώρα. Στον όρο "εργοδότης" τους τσουβαλιάζουν όλους. Η Ελλάδα λέει έχει 380.000 εργοδότες, ότι οι περισσότεροι είναι μικροεργοδότες και θύματα της δράσεις του πολυεθνικού κεφαλαίου δεν αναφέρετε πουθενά. Η μεγάλη πλάκα είναι ότι κάποιοι άλλοι λογαριάζουν σαν εργοδότες και το ένα εκατομμύριο αυτοαπασχολούμενους.   Το βρήκα ενδιαφέρον γι’ αυτό στο παραθέτω. Είναι πάντως σημαντικό να υπάρχει μια σαφή, ολοκληρωμένη και με κάθε λεπτομέρεια, εικόνα της ελληνικής διαστρωμάτωσης της κοινωνίας.

Η δική μας απάντηση στις προσταγές να πληρώσει ο λαός τα χρέη των Ελλήνων και ξένων   κεφαλαιοκρατών ώστε να διέλθει ο ελληνικός και ξένος   καπιταλισμός την κρίση του, είναι μία και μόνο - και πρέπει να δοθεί με οργανωμένο και μαζικό τρόπο: «Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος σας»

Με αφορμή την απόφαση της «Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων» για 23 λιμάνια της χώρας, μεταξύ αυτών και τρία της Κρήτης: Σούδα, Ρεθύμνου και Αγ. Νικολάου Όπως σημειώνεται από το ΚΚΕ: "Με χθεσινή απόφαση της «Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων» βγαίνουν στο σφυρί 23 λιμάνια της χώρας. Μεταξύ αυτών που ξεπουλιούνται είναι και τα τρία της Κρήτης: Σούδα, Ρεθύμνου και Αγ. Νικολάου (του Ηρακλείου ήδη έχει μετατραπεί σε Α.Ε.). Είναι ένα ακόμα μέτρο που προωθεί η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προκειμένου να ικανοποιήσει άμεσα τις αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου για τη μεταφορά στον ιδιωτικό τομέα κερδοφόρων υποδομών της χώρας και της περιοχής μας. Υποδομές που ο λαός μας έχει χρυσοπληρώσει με τον ιδρώτα του, στο όνομα του περιορισμού τάχα των κρατικών δαπανών, ιδιωτικοποιούνται και χαρίζονται στο μεγάλο κεφάλαιο. Ο κρητικός λαός εκτός των άλλων θα πληρώνει πανάκριβα στον ιδιώτη τη χρήση αυτών των λιμανιών με αύξηση εισιτηρίων...

Το μαύρο μέτωπο της συγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ), με τις «ευλογίες» της ΕΕ, του ντόπιου κεφαλαίου και την ολόπλευρη στήριξη των αστικών ΜΜΕ, φέρνει νέα μέτρα, εξαθλιώνει ακόμα περισσότερο τη λαϊκή οικογένεια, εντείνει την ιδεολογική τρομοκρατία, απειλεί και εκβιάζει. Οι βιομήχανοι ζητούν και άλλα μέτρα. Απαιτούν νέες παρεμβάσεις στις συλλογικές συμβάσεις με δραστική μείωση των μισθών κι επιδομάτων, ζητούν ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία, δραστικές περικοπές στις εργοδοτικές εισφορές για την ασφάλιση (προτείνουν για αρχή -10%), νέες φορολογικές ελαφρύνσεις. Η επίθεση δεν καίει το σπίτι του διπλανού μας. Η ανεργία, οι απολύσεις, η φτώχεια βρίσκονται σε κάθε σπίτι και συνεχώς θα μεγαλώνουν. Η μαζική απλήρωτη εργασία και η επίθεση σε όλους τους κλάδους, αυξάνεται. Δεν αντέχουμε. Δεν μας αξίζει τέτοια ζωή. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας Το λεκανοπέδιο της Αττικής να γίνει «Χαλυβουργία» Σε αυτήν την κλιμακωμένη επίθεση υπάρχει διέξοδος. Η λύση δεν είναι η υποταγή, ούτε να σιχτιρίζ...

Έχουν βάλει στόχο να τσακίσουν ακόμη και τα ελάχιστα εργατικά δικαιώματα που έχουν απομείνει. Για να πετύχουν το στόχο τους, εκβιάζουν ξετσίπωτα με το δίλημμα «κυβέρνηση συνεργασίας ή χρεοκοπία», επιδιώκοντας να κρύψουν ότι είναι επιλογή τους η χρεοκοπία του λαού και η σωτηρία των μεγάλων αφεντικών. Καμιά αυταπάτη για τη νέα κυβέρνηση. Να μην υπάρξει ούτε λεπτό αναμονής. Να δυσκολέψουμε, να εμποδίσουμε, να χαλάσουμε τα σχέδιά τους, συμμετέχοντας στα μέτωπα πάλης σε κάθε χώρο, συμβάλλοντας στη συσπείρωση λαϊκών δυνάμεων με κριτήριο την ταξική τους θέση και όχι ποιο κόμμα ψήφισαν στις εκλογές. Τα πράγματα στον οικονομικό τομέα είναι σκούρα… έως μαύρα, για όλους μας, όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ανάγκη για ισχυροποίηση και κατά συνέπεια, οικονομική στήριξη του πιο συνεπές συμμάχου μας, στον πόλεμο που δεχόμαστε, του ΚΚΕ. Έστω και ένα ευρώ έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, γιατί συμβάλλει στην οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ. Οι εργαζόμενοι στους πιο ...

«Οφέλη στον πολίτη» ...από τη συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας υποσχέθηκε ο Ευ. Βενιζέλος, σε μια προσπάθεια να καλλιεργήσει ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες από την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου. «Ο πολίτης πληρώνει την έλλειψη συναίνεσης και τώρα ελπίζω ο πολίτης να μπορέσει να επωφεληθεί από το γεγονός ότι διαμορφώθηκε η αναγκαία συναίνεση, στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο», υποστήριξε ο υπουργός Οικονομικών κατά τη διάρκεια της χτεσινής συνέντευξης Τύπου. Αυτό που δεν διευκρίνισε ο υπουργός είναι ότι ο πολίτης που θα επωφεληθεί είναι ο καπιταλιστής πολίτης, δηλαδή η αστική τάξη, δηλαδή αυτοί που μας πίνουν το αίμα, στρατηγική επιλογή των οποίων είναι η συνένωση και συγκυβέρνηση όλων των κομμάτων που στηρίζουν και στηρίζονται από τα μεγάλα αφεντικά. Αντίθετα, ο λαός μόνο τα χειρότερα, δηλαδή την πλήρη και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία του, μπορεί να περιμένει από μια τέτοια συμμαχική κυβέρνηση του κεφαλαίου. Σε καμία περίπτωση, λοιπόν, δεν πρέπει ν...

«Το κεφάλαιο γεννιέται βουτηγμένο από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά.» (Κ. Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», 1ος τόμος, σελ. 785) «…απείχαμε τουλάχιστον δέκα μίλια από την πόλη, όταν είδα στον ουρανό την αντανάκλαση από τις φλόγες της Γκουέρνικας. Καθώς πλησιάζαμε, άντρες, γυναίκες και παιδιά κάθονταν ζαλισμένοι δεξιά και αριστερά από τον δρόμο. Είδα έναν ιερέα σε μια ομάδα. Σταμάτησα τ’ αυτοκίνητο και τον πλησίασα. ‘’Τι έγινε πάτερ;’’ ρώτησα. Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Απλώς έδειξε τις φλόγες, σ’ απόσταση τεσσάρων μιλίων περίπου, και μετά ψιθύρισε: ‘’Aviones… bombas… mucho, mucho…’’. Μερικοί Βάσκοι στρατιώτες μάζευαν καρβουνιασμένα πτώματα. Κάποιοι από τους στρατιώτες έκλαιγαν σαν παιδιά. Υπήρχαν φλόγες, καπνός και άμμος και η μυρωδιά της καμένης ανθρώπινης σάρκας ήταν εμετική. Σπίτια κατέρρεαν μέσα στην πύρινη κόλαση…» Γκουέρνικα – 26 Απριλίου 1937 – του Νόελ Μονκς, Αυστραλού πολεμικού ανταποκριτή. Φυσικά οι 700.000 ψυχές που ...

Όπως και να το δει κανείς η περίοδος που ζούμε είναι μια περίοδος πλούσια σε περιεχόμενο. Νομίζω, πως καμιά από τις περιόδους της τελευταίας δεκαετίας δεν θα είναι τόσο πλούσια σε γεγονότα, όσο η περίοδος που έρχεται. Στον οικονομικό τομέα, τα χρόνια αυτά είναι χρόνια της συνεχιζόμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η κρίση μας έχει αγκαλιάσει όλους. Η κρίση λυσσομανά, όχι μονάχα στη σφαίρα της παραγωγής και του εμπορίου. Μεταφέρθηκε επίσης και στη σφαίρα της πίστης και της νομισματικής κυκλοφορίας, ανατρέποντας τις πιστωτικές και συναλλαγματικές σχέσεις που υπήρχαν ανάμεσα στις χώρες. Αν παλιότερα συζητούσαν ακόμα κάπου - κάπου, για το αν υπάρχει ή όχι παγκόσμια οικονομική κρίση, σήμερα δε συζητούν πια γι' αυτό, γιατί η ύπαρξη της κρίσης και των καταστροφικών της συνεπειών είναι ολοφάνερη. Σήμερα συζητούν πια για κάτι άλλο: Μπορούν άραγε να βγουν από την κρίση ή δεν υπάρχει διέξοδος, και αν υπάρχει διέξοδος πώς να την πραγματοποιήσουν. Η νέα παράσταση που δίνει η ελληνική κυβέρνησ...