ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Η δραματική μείωση των μισθών και των συντάξεων και η ταυτόχρονη μεγάλη άνοδος της τιμής στο πετρέλαιο θέρμανσης, έχουν φέρει τα λαϊκά νοικοκυριά του νησιού σε απελπισία. Εκατοντάδες νοικοκυριά των λαϊκών συνοικιών (Βαρβάσι, Τουρλωτή, Κοφινάς, Καστέλο, Γιαλούρικα κ.α) και των χωριών του νησιού μας περνούν τις μέρες των γιορτών σε συνθήκες παγωνιάς, αφού οι κυβερνητικές επιλογές για συνεχείς μειώσεις στα λαϊκά εισοδήματα και αλλεπάλληλες αυξήσεις στους ειδικούς φόρους για το πετρέλαιο θέρμανσης το έχουν μετατρέψει σε είδος πολυτελείας. Η κατάσταση έχει διαμορφωθεί έτσι, που πολλές οικογένειες, αλλά και πολυκατοικίες, δεν έχουν κάνει ούτε μία παραλαβή πετρελαίου φέτος. Έτσι η απογείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης πάνω στο πετρέλαιο θέρμανσης των νοικοκυριών έρχεται να συμπληρώσει έναν ακόμα κρίκο στη σφοδρή πολύπλευρη επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στο εργατικό-λαϊκό εισόδημα.              Το κράτος τ...

Να μη ξεχάσουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο περιβόητος «Καλλικράτης» πέρασε με τις ευλογίες των δημάρχων του ΣΥΡΙΖΑ και με το επιχείρημα πως «βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση». Ποιος είναι ο «Καλλικράτης»; Το θεσμικό πλαίσιο της υποχρηματοδότησης των δήμων, των σχολείων, των παιδικών σταθμών, των ιδιωτικοποιήσεων, των απολύσεων κ.ά.

Δεν υπάρχει κανένα μέλλον για τον τόπο και το λαό, όσο οι καπιταλιστές κρατάνε τα κλειδιά της οικονομίας, όσο αυτοί αποφασίζουν: Τι θα παράγουμε και πώς, Πόσο θα δουλεύει και τι μισθό θα παίρνει ο εργάτης, Αν πρέπει και πόσα σχολεία θα έχει η χώρα, Πόσα νοσοκομεία θα έχουμε και τι φάρμακα θα φτιάχνουμε, Πότε θα παντρευόμαστε, και αν θα κάνουμε παιδιά, Πότε θα βγαίνουμε στη σύνταξη και πόση πρέπει να είναι αυτή, Τι θα τρώμε, Τι ποιότητας νερό θα πίνουμε, Τι ρούχα θα φοράμε και πώς θα ζούμε. Αν όλα αυτά που οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι τα ονομάζουν «κόστος», τα καθορίζει μια χούφτα μεγάλων αφεντικών, όπως τόσα χρόνια τα καθορίζει, άραγε τι απομένει σε μια κυβέρνηση να κάνει, εκτός από το να τα ευλογεί μέσα στο «ναό της Δημοκρατίας», τη Βουλή, ψηφίζοντας νόμους και διατάγματα; Τίποτα περισσότερο από τη «διαχείριση» φρούδων ελπίδων, αυταπατών και χαμένων προσδοκιών.

Δεν μπορούμε να τηρούμαι στάση αναμονής. Δεν πρέπει να περνά ούτε μια μέρα χωρίς να υψώνονται αγωνιστικά μέτωπα πάλης, με όλες τις μορφές πάλης και με σαφή αιτήματα. Εδώ και τώρα λύση! Εδώ και τώρα ανακούφιση! Με συλλογικές συμβάσεις, με κατάργηση των χαρατσιών, με κατάργηση του ΦΠΑ, των διοδίων, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, με μέτρα προστασίας των ανέργων, με μέτρα προστασίας του παιδιού, του ανήμπορου υπερήλικα, με γεύματα στον παιδικό σταθμό, στο σχολείο κ.λπ. Κανένα άλλο αντιλαϊκό μέτρο. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να πάρουν ανάσα. Δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε στους εκβιασμούς. Η μάχη σήμερα για ψωμί, δουλειά, μόρφωση, Υγεία, κοινωνικές παροχές είναι, όσο ποτέ άλλοτε, δεμένη με το στόχο ανατροπής της εξουσίας όλων αυτών που μας εκμεταλλεύονται σαν ζώα. Αν δεν ανατραπεί η εξουσία των μεγάλων αφεντικών, αν δεν αποδεσμευτεί η Ελλάδα από την ΕΕ, δε θα γλιτώσουμε από τα δεσμά και τα μέτρα καταστροφής μας.

Ινδοί εργάτες - μετανάστες με τις γυναίκες και τα παιδιά τους βρέθηκαν τη Κυριακή 16 Οκτώβρη στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Κορωπίου, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε με αφορμή τη παγκόσμια ημέρα κατά της φτώχειας, από την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία σε συνεργασία με το ΠΑΜΕ και την Επιτροπή Αγώνα Εργατών βιομηχανικής ζώνης της περιοχής. Μετανάστες βιομηχανικοί εργάτες που ζουν 10 και 15 χρόνια στην περιοχή. Σήμερα πολλοί από αυτούς είναι μακροχρόνια άνεργοι και δεν μπορούν να πάρουν ακόμα και αυτό το πενιχρό επίδομα ανεργίας, γιατί η κυβέρνηση τους αποκλείει. Προβλήματα αντιμετωπίζουν και τα παιδιά, με τα σχολεία επειδή δεν υπάρχουν θέσεις, πρέπει να τα πηγαίνουν πιο μακριά. Οπως ανέφεραν, σημαντικό γι' αυτούς και κυρίως για τις γυναίκες που έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα για τη συνένωση των οικογενειών, είναι να μάθουν Ελληνικά γιατί δεν ξέρουν και αυτό τούς απομονώνει. Θεωρούν πολύ σημαντικό το σχολείο μεταναστών στην περιοχή που έχει κάνει το ΠΑ...

Συνομιλία μητέρας - γιου στην Ουγκάντα το 2011... -Aμπντούν διάβασε τα μαθήματά σου, τα παιδάκια στην Ελλάδα δεν έχουν ούτε βιβλία . . . Από το προφίλ του « Georgios Georgiadis » στο Google +

Είναι σημαντικό για την μορφωτική εξέλιξη των νέων μαθητών, να διαμορφωθεί στα παιδιά η σχολική δραστηριότητα, με αλλά λόγια να μάθουν να μαθαίνουν. Στο σημερινό στάδιο εξέλιξης της κοινωνίας, ο άνθρωπος πρέπει να μπορεί και ανεξάρτητα από την σχολική εκπαίδευση, να αποκτάει νέες γνώσεις, να τελειοποιεί τις ικανότητες του. Στις ταξικές κοινωνίες η δυσκολίες για να γίνει πράξει κάτι τέτοιο από της λαϊκές οικογένειες, είναι υπαρκτή. Πότε όμως και καμία δυσκολία δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην παραίτηση. Είναι το ελάχιστο χρέος στον εαυτό μας και πάνω από όλα στα παιδιά μας!!!

Όσοι από εσάς έχετε πιτσιρίκια που το Σεπτέμβριο θα πάνε για πρώτη φορά Σχολείο, καλό θα ήταν να δείξετε ιδιαίτερη φροντίδα ώστε ο νέος μαθητής να διαμορφώσει σταδιακά αρκετά στέρεα, μόνιμα και αντικειμενικά κριτήρια για τον εαυτό του και τις γνώσεις του. Πιστέψτε με ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό. Αν παραλείψετε να ασχοληθείτε με το θέμα της αυτοεκτίμησης του νεαρού μαθητή, είναι πολύ πιθανό τα παιδιά σας αλλά κι εσείς να βρεθείτε αντιμέτωποι μ' ένα από τα πιο δυσάρεστα προβλήματα που εμφανίζονται στο σχολείο: την ασυμφωνία του σχολικού βαθμού με την αξιολόγηση που κάνει το ίδιο το παιδί.

Άμα ρωτήσετε οποιοδήποτε παιδάκι προσχολικής ηλικίας "τι κάνουν στο σχολείο;" θα σας απαντήσει αμέσως "μαθαίνουν γράμματα!" κάντε το ίδιο ερώτημα σε έναν ενήλικο και θα έχετε την ίδια απάντηση. Γιατί σκεφτόμαστε έτσι, αφού από την πιο τρυφερή ηλικία ακόμη, στην κυριολεξία από τις πρώτες μέρες της ζωής του, διδάσκουμε το παιδί τα πάντα; Το παιδί δεν θα ήταν σε θέση να μάθει ούτε την πιο απλή χρήση των αντικειμένων, αν δεν του το έδειχνε ο μεγάλος. Αν αφήσεις το παιδί μόνο του με τα γύρω του αντικείμενα, χωρίς τη συμμετοχή και τη συμβολή των ενηλίκων, ποτέ δεν θα μπορούσε να καταλάβει την χρησιμότητα τους, ούτε να "συλλάβει" τον κοινωνικό τους προορισμό. Μπορούμε λοιπόν να υποστηρίξουμε πως η εκμάθηση είναι το κοινό, το καθολικό μέσο ανάπτυξης του παιδιού και ότι χωρίς αυτή την εκπαίδευση δεν υπάρχει εξέλιξη, η σχολική εκπαίδευση δεν είναι παρά άλλη μια απο τις πολλές και διάφορες μορφές διδαχής.