ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

«Ακούστε, σενιορίτα Μάρκες, όλο το βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ γιατί σκεφτόμουν ότι πρέπει οπωσδήποτε να παντρευτώ. Και η γυναίκα που φυλάω στην καρδιά μου είστε εσείς. Δεν αγαπώ καμία άλλη. Πείτε μου αν τρέφετε οποιαδήποτε αισθήματα για μένα, αλλά μη νιώσετε ότι είστε αναγκασμένη να συμφωνήσετε, διότι σίγουρα δεν πεθαίνω από έρωτα για σας. Θα σας δώσω είκοσι τέσσερις ώρες για να το σκεφτείτε» Είναι η πρόταση γάμου του Γκαμπριέλ Ελίχιο στην Λουίσια Μάρκες. Καρπός του έρωτα τους είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς του εικοστού αιώνα. Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Όταν ένα ζευγάρι ζει τον έρωτα του θεωρούν και οι δύο αυτονόητο να βρίσκονται συνέχεια μαζί. Αλλά μόλις η σχέση μετεξελιχθεί σε αγάπη, αυτή η προσκόλληση σταδιακά ατονεί. Πόσοι ερωτευμένοι όμως δεν ξέρουν ότι αυτή η απομάκρυνση είναι μια απόλυτα φυσιολογική εξέλιξη και περνούν μάταιες απογοητεύσεις και στενοχώριες! Για να είναι αρμονική και φυσιολογική η ζωή ενός ζευγαριού θα πρέπει η αγάπη τους να έχει συγκεκριμένα όρια.

"Στον έρωτα, αυτός που αμφιβάλλει, κατηγορεί" Αλέξανδρος Δουμάς

"Ένα ατύχημα συμβαίνει κάποιες φορές σε όσους φωτογραφίζουν όνειρα, που δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθούν μέσα σ’ αυτή την κοινωνία που ζούμε. Ξαφνικά στο σκοτεινό θάλαμο των απατηλών οραμάτων αυτών των ανθρώπων μπαίνει το φως της θλιβερής πραγματικότητας και τότε «τσαφ» καίγεται στη στιγμή το φιλμ της λεηλατημένης ζωής τους. Στον έρωτα δε χωρούν μεσιτείες και υποδείξεις. Δεν επηρεάζεται από κανέναν αυτός και αντιδρά σε κάθε κάλεσμα όπως θέλει ο ίδιος. Δικά του εντελώς είναι η επιλογή και όταν ανάβει σαν πυρκαγιά και όταν μένει ψυχρός και ασυγκίνητος σαν πέτρα." Τάσος Αυγερινός – από το βιβλίο του «Δυτικήλεωφόρος»

Οι ανασφάλειες… είναι πιο ισχυρές από τη λογική… Ίσως αυτή να είναι και η αιτία που ο κάθε άνθρωπος… έχει ένα κομμάτι της ζωής του που το κρύβει από τους άλλους. Είναι όμως κρίμα να αφήσεις τις ανασφάλειες σου να σε πείσουν ότι δεν μπορεί ένας έρωτας να υπάρχει για πάντα! … Δεν είναι πλάνη να πιστεύει κάποιος σε μια αγάπη αιώνια, γιατί υπάρχει. Είναι σπάνια, βέβαια, αλλά υπάρχει. Κι αν δε ζει εύκολα είναι γιατί εμείς, ασήμαντοι και μικρόψυχοι, δε μπορούμε να διαφυλάξουμε τη μεγαλοσύνη της. Κι αν κάποιοι διαβάζοντας αυτές τις γραμμές σκέπτονται ότι καλοί είναι οι έρωτες, αλλά για… παιδιά και εφήβους, έχω να τους πω ότι: Τα γηρατειά δεν έρχονται, όταν ασπρίζουν τα μαλλιά μας, αλλά όταν μαυρίζει η καρδία. Ότι είναι γραμμένο μεκόκκινα γράμματα είναι από το βιβλίο «η δεύτερη άνοιξη» του Τάσου Αυγερινού