ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Αυτή η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, όσο πλησιάζει στην εξουσία μου θυμίζει τον Πάγκαλο!

Η Ιστορία διδάσκει πρώτον όποιον την διαβάζει, όποιον τη ξέρει και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από το να πιστεύει κάποιος πως η Ιστορία διδάσκει ενότητα αδελφοσύνη, ανάμεσα στον καταπιεζόμενο και τον καταπιεστή… Οι Επαναστάσεις γίνονται ακρ ιβώς επειδή, αιώνες τώρα υπάρχουν συγκρούσεις ανάμεσα σε κοινωνικές τάξεις… Η Ιστορία παραχαράσσεται, διαστρεβλώνεται και εκχυδαΐζεται σε όλα τα επίπεδα. Η αλήθεια παραμερίζεται, προς όφελος του τυχοδιωκτικού ανταγωνισμού... Πουθενά και ποτέ δεν υπήρξε ενότητα ανάμεσα στους λαούς... και στον Ελληνικό λαό… Ούτε στην Τουρκοκρατία, ούτε στους Ιμπεριαλιστικούς πολέμους (Α΄ και Β΄). Άλλωστε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλε­μος ξεκίνησε ως ιμπεριαλιστικός, ανάμεσα σε δυο συνασπι­σμούς καπιταλιστικών κρατών (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ, από τη μια πλευρά και Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία από την άλλη), για το εδαφικό ξαναμοίρασμα σφαιρών επιρροής αλλά και με ένα κοινό σκοπό. Την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Ειδικά δε στον Β' Παγκόσμ...

Δεν απορώ με την εμμονή περί «ενότητας» Ξέρω... Δεν απορώ που δεν ξεχωρίζεις τον Κέυνς από τον Μαρξ.. Ξέρω ότι ξέρεις… Δεν απορώ που αυταπατάσαι... Ξέρω ότι είναι επιλογή σου για να έχεις δικαιολογία για την απραξία σου... Δεν απορώ που αναπροσδιορίζεσαι ακομμάτιστος (...) Ξέρω πως είσαι έρμαιο κομματικό (πρόβατο) που σε εμπαίζουν 40 χρόνια τώρα… Εσύ δεν το ξέρεις... Δεν απορώ που εσύ ο ακομμάτιστος προβοκάρεις με τα περί ενότητας ... Ξέρω πως κάνουν καλά την δουλειά τους, οι εκμεταλλευτές σου... Δεν απορώ που παραλογίζεσαι και θέλεις αγάπη, ειρήνη και ενότητα με όσους   σε δολοφονούν κάθε μέρα...Ξέρω πως είναι το άλλοθι σου, για όσα δεν αξιώνεσαι να κάνεις... Απορώ με μένα απορώ, που αντέχω να πονώ.... Μαρία Καραπιπέρη

Μπράβο σας που αγωνίζεστε... Μπράβο σας που αντιστέκεστε Μπράβο σας που αντέχετε, απολυμένοι, άνεργοι , διωκόμενοι... Μπράβο σας που χαμογελάτε.... Μπράβο σας που δεν λυγίζετε, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι... Μπράβο σας, μπράβο σας, μπράβο σας... Αλλά εγώ θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, επειδή μια φορά σε άλλες εκλογές εσείς «οι μπράβο σας», συλλογικά αποφασίσατε να εκλεγεί ένας/μία, άλλος/η , και όχι εγώ, ο/η «ξέρεις ποιός/οιά, είμαι'γω»... 'Επειδή ΕΓΩ ξέρω, εσείς ΟΛΟΙ είσαστε ηλίθιοι, δογματικοί, απολιθωμένοι, κομμουνιστές... Τι να τα κάνω τα μπράβο σας; Μαζέψτε τα για την αυτοδυναμία σας, «τσουβαλιάστε τα» για τα εγκληματικά σας κομπρεμί με τους φασίστες (εν ισχύ και μέλλοντα) Τους φασίστες που δολοφόνησαν τους «κοίνων ρήμασι»... Να γνωρίζετε όμως, πως εμείς δεν «κείμεθα», είμαστε η νιότη του κόσμου. Αυτοί που κοίτονται σας φτύνουν, επειδή γλύφετε εκεί που φτύνατε... Γι' αυτό κι εμείς ψηφίζουμε ΚΚΕ, για να μη μας φτύ...

Μετά τον εμφύλιο, δεν αποφάσιζε ο κυρίαρχος λαός, όπως τον είχε αποκαλέσει ο Άρης, στη Λαμία. Είτε με το καλό, είτε με τη βία.. ψήφιζαν - όσοι ψήφιζαν-, με το πιστόλι στον κρόταφο, απ την τρομοκρατία. Τη θέση του κυρίαρχου λαού, πήρε ο κυρίαρχος Φόβος. Εξ' άλλου ποιοί ψήφιζαν; Οι μισοί ήταν στο χώμα, κι οι υπόλοιποι κυνηγημένοι στο «παραπέτασμα» και τις εξορίες... Γιατί, «όσους δεν πήρε ο ποταμός, τους έπνιξαν τα όνειρα» ...κι «όσους δεν πήρε η μοναξιά, τους έχει πάρει ο θάν ατος», που λέει κι ο Ελευθερίου. Δεν υπήρχαν όλες οι παρατάξεις… Το πιο αριστερό κόμμα ήταν η Ένωση κέντρου, του Γ. Παπανδρέου, (του πάππου του νύν), που εν καιρώ ειρήνης, η συγκυβέρνηση του, το '52, εξετέλεσε το Μπελογιάννη. Στον κυρίαρχο φόβο, ακριβώς δίπλα ήταν κι η «προβοκάτσια»... των καλπονοθευτικών συστημάτων της μη αναλογικής, των σκηνοθετημένων αντιπαλοτήτων, κλπ. κλπ. ... και μετά ήρθε η χούντα, (κι αυτή γέννημα των νικητών), μετά ο Καραμανλής, και η προβοκάτσια του ΠΑΣ...