ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

  «Η σοσιαλδημοκρατία -η σύγχρονη μεταπολεμική, μετά το 1914- έχει ως σημείο εκκίνησης και προέλευσης την αντίληψη της συνεργασίας με τον καπιταλισμό και το καπιταλιστικό κράτος. Αυτή η γραμμή εμφανίζεται ως η ασφαλής, ειρηνική, αρμονική, "δημοκρατική" εξέλιξη προς το σοσιαλισμό, εν αντιθέσει με τον επικίνδυνο και καταστροφικό δρόμο της βίαιης επανάστασης. Το σύνολο της εμπειρίας των ετών 1914-1933 έχει επιδείξει με απαράμιλλη σαφήνεια ότι αυτή η τακτική δεν οδηγεί ούτε στο σοσιαλισμό ούτε στην ειρηνική μετάβαση ούτε καν στη διατήρηση των δημοκρατικών μορφών με την πιο στενή έννοια τους, αλλά σε πρωτόγνωρη βία εναντίον της εργατικής τάξης και ενδυνάμωση της καπιταλιστικής δικτατορίας και, στο απόγειό της, στη νίκη του φασισμού, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και όλων των καταστροφικών δυνάμεων, απέναντι στις οποίες μόνο η προλεταριακή επανάσταση μπορεί να αποβεί επωφελής για τη διάσωση του κόσμου. Αυτό διδάσκει το κεφάλαιο με τίτλο "Σοσιαλδημοκρατία" (σωστότερα, Σοσιαλ...

 

"Η αγάπη κινείται στον χώρο της αδυναμίας. Θέλουμε να γοητεύσουμε λόγο της δύναμης μας, αλλά θέλουμε να αγαπηθεί η αδυναμία μας". Γιώργος Κιμούλης

"Σε όλα τα προβλήματα που υπήρξαν στην ιστορία μας, η λύση ήρθε από την αντίδραση του λαού. Αυτό που τον εμποδίζει είναι η αδυναμία του να αποδεχτεί αυτά που του έχουν επιβάλλει. Τελεί υπό το κράτος της άγνοιας, του φόβου και της έκπληξης". Χάρρυ Κλυνν

  Όταν, που λες, είσαι για εκτέλεση, έχεις κάθε μέρα επισκεπτήριο. Ε, ήρθε η κακομοίρα η μάνα μου την πρώτη μέρα να με δει. Για να πάω στρατοδικείο, μου είχαν φέρει ένα κουστούμι του αδελφού μου, γιατί εγώ δεν είχα καλά ρούχα. Αφού είδα τη μάνα μου, την αγκάλιασα, της λέω, κοίτα να δεις, αύριο που θα 'ρθεις, να μου φέρεις τα παλιά μου ρούχα να φορέσω, γιατί, ε, αφού μεθαύριο θα μας σκοτώσουν, να μην πάει τζάμπα και το κουστούμι. Μπαμ η μάνα μου, κάτω, ξερή.   Χρόνης Μίσσιος – Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς

  «Επιφανειακά, η θεωρία και η πράξη του φασισμού ίσως φαίνεται ότι προσομοιάζουν κατά πολύ στον περίφημο ορισμό του Γκίμπον για τη θεωρία και πρακτική της μεσαιωνικής Καθολικής Εκκλησίας: "η υπεράσπιση της ανοησίας μέσω της βίας". Ωστόσο, στην πραγματικότητα, όπως ήδη έχει δοθεί ευκαιρία να τονιστεί, υπάρχει μια εξαιρετικά ορθολογική μέθοδος στην ανοησία, αν μη τι άλλο στη βία. Πίσω από τους πομπώδες μεγαλομανείς, ναρκομανείς και παρακμάζοντες μποέμ, οι οποίοι συνιστούν τη βιτρίνα του φασισμού, οι επιχειρηματικές κεφαλές του χρηματιστικού κεφαλαίου που χρηματοδοτούν και κινούν τα νήματα είναι απολύτως ψύχραιμες, νηφάλιες και ευφυείς. Εδώ μας ενδιαφέρει το πραγματικό σύστημα του φασισμού και όχι η επίπλαστη ιδεολογία που έχει δημιουργηθεί για να εξαπατηθούν οι αφελείς. Το δεύτερο, η εμφανώς πλαστή ιδεολογία, είναι σημαντικό μόνο σε σχέση με το πρώτο, το πραγματικό λειτουργικό σύστημα για τη διατήρηση του καπιταλισμού σε συνθήκες ακραίας κρίσης και αποδυνάμωσης». Ράτζανι Πάλμε...

 «Η πραγματική υπόσταση του φασισμού είναι η βίαιη απόπειρα του παρακμάζοντος καπιταλισμού να νικήσει την προλεταριακή επανάσταση και να αναχαιτίσει βιαίως τις εντεινόμενες αντιθέσεις στο σύνολο της εξέλιξης του. Τα υπόλοιπα είναι περιττολογίες και θεατρινισμοί, συνειδητοί ή ασυνείδητοι, ώστε να καλυφθεί και να γίνει ευπαρουσίαστος ή ελκυστικός αυτός ο βασικός αντιδραστικός στόχος, ο οποίος δεν μπορεί να ειπωθεί ανοιχτά χωρίς να ηττηθεί». Ράτζανι Πάλμε Ντατ - Φασισμός και Κοινωνική Επανάσταση

Η Γερμανία εισέβαλλε στη Σοβιετική Ενωση βάσει ενός στρατιωτικού σχεδίου που είχε την κωδική ονομασία «Μπαρμπαρόσα».  Επρόκειτο για την υπ' αριθμόν 21 κατευθυντήριο διαταγή που εγκρίθηκε στις 18 Δεκέμβρη 1940 από τον Χίτλερ και η οποία βασική της φιλοσοφία είχε την προετοιμασία της ναζιστικής στρατιωτικής μηχανής για έναν κεραυνοβόλο πόλεμο και μια ταχεία συντριβή της ΕΣΣΔ.  «Οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις- έλεγε η διαταγή- πρέπει να είναι έτοιμες να συντρίψουν τη Σοβιετική Ρωσία με μια ταχεία εκστρατεία». Για το σκοπό αυτό άλλωστε, ύστερα από τη Γερμανία, στον πόλεμο εναντίον της ΕΣΣΔ μπήκαν η Ιταλία, η Ρουμανία, η Φιλανδία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία.  Με την έναρξη δε της επίθεσης χρησιμοποιήθηκαν 190 μεραρχίες, 5,5 εκατομμύρια στρατιώτες και αξιωματικοί, 5 χιλιάδες, περίπου, αεροπλάνα και πάνω από 3.500 άρματα μάχης.  Απέναντί τους είχαν όχι πάνω από 2,5 εκατομμύρια Σοβιετικούς στρατιώτες και αξιωματικούς, συγκεντρωμένους σε στρατιωτικές μονά...

«...ο φασισμός αποτελεί αποκλειστικά μεθοδολογική τακτική του χρηματιστικού κεφαλαίου - όπως ακριβώς η υποστήριξη όλων των μορφών δημοκρατίας και των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων ήταν επίσης μια μεθοδολογική τακτική, η οποία στήριζε με την ίδια ετοιμότητα πότε τη μία, πότε την άλλη, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες - ώστε να ηττηθεί η προλεταριακή επανάσταση, να διασπαστεί ο εκμεταλλευόμενος πληθυσμός και συνεπώς να διατηρήσει ο καπιταλισμός την κυριαρχία του. Όλες οι προπαγανδιστικές "θεωρίες", οι μυθολογικές γαρνιτούρες, οι υποτιθέμενες "νέες σχολές πολιτικής σκέψης" κτλ. απλώς αποτελούν ένα προπέτασμα καπνού για να καλύψουν τον εν λόγο στόχο.» Ρατζάνι Πάλμε Ντατ - Φασισμός και Κοινωνική Επανάσταση

"Σήμερα δεν χρειάζονται τανκς και όπλα για να κάνεις πραξικόπημα, αρκεί η τηλεόραση". Ουμπέρτο Έκο

Εμπορική Ένωση που διήρκεσε από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, τυπικά ως το 1669. Έφτασε στο απόγειο της ακμής της στο δεύτερο μισό του 14ου και στις αρχές του 15ου αιώνα. Τα μέλη της έ φτασαν τις 100 πόλεις, α νάμεσά τους και βαλτικές, ό πως το Ταλίν και η Ρίγα, α λλά το πλαίσιό της δεν ήταν αυστηρά καθορισμένο. Υφάσματα διέρχονταν από τη Φλάνδρα, τη Μεγάλη Βρετανία κ αι τη Βόρεια Γερμανία, μέταλλα από την Κεντρική Ευρώπη, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Σκανδιναβία, αλάτι από τη Βόρεια Γερμανία, μ εταξωτά και υφάσματα από την Ιταλία, σιτηρά από την Ανατολική Ευρώπη, χ αλκός από τη Σουηδία και ψάρια από την Νορβηγία. Το σύστημα των χανσεατικών εμπορικών σχέσεων στηριζόταν σε μερικά εμπορικά γραφεία σ τις κύριες παραγωγικές περιοχές της Ευρώπης. (Μπριζ, Βενετία, Λονδίνο κ.α.). Οι στρατιωτικές δυνάμεις αποτελούνταν από το στρατό των επιμέρους πόλεων. Ή Χανσεατική Ένωση διαλύθηκε από τις εσωτερικές αντιφάσεις της, τ ην ανάπτυξη των εθνικών οικονομιών και την εδραίωση της θέσης των ντόπιων...

 

 

 

«Απέναντι στην απαισιοδοξία, την παρακμή, τη φθορά, την αισχρότητα, τα τραγικά πεπρωμένα, τις αυτοηρωποιήσεις , τον εξωραϊσμό του θανάτου, την επιστροφή στο πρωτόγονο, το μυστικισμό, τον πνευματισμό και τη διαφθορά, το επαναστατικό προλεταριακό κίνημα του κομμουνισμού, του μαρξισμού, ο κληρονόμος του μέλλοντος δηλώνει την ακατανίκητη αισιοδοξία του για το συνολικό μέλλον της ανθρωπότητας, και με αυτό το σύνθημα, οπλισμένος με την επιστημονική κατανόηση, το διαλεκτικό υλισμό, το μαρξισμό, θα νικήσει και θα σαρώσει τα κατακάθια της αρρώστιας και της σήψης τα οποία βρίσκουν έκφραση στο φασισμό».     Ράντζανι Πάλμε Ντατ - Φασισμός και κοινωνική επανάσταση    

  «Τί είναι δημαγωγία; Κάθε άρχουσα τάξη θα χρησιμοποιήσει το επίθετο "δημαγωγός" για κάθε επαναστάτη ηγέτη των μαζών ο οποίος τις αφυπνίζει στον αγώνα για ανατροπή των καταπιεστών τους, όπως συνέβη στο έπακρο με τον Λένιν ή τον Λίμπκνεχτ . Αυτός ο χαρακτηρισμός αποτελεί εξόφθαλμη κακή χρήση της γλώσσας· διότι, η σχέση του επαναστάτη ηγέτη με τις μάζες βασίζεται στην πιο αυστηρή μέριμνα για την αντικειμενική αλήθεια, δημοφιλή ή όχι, και την πιο συνεπή και αταλάντευτη εκπλήρωση των συμφερόντων του μαζικού αγώνα για την απελευθέρωση από οποιαδήποτε αντίπαλο, όσο ισχυρός και αν είναι. Η δημαγωγία, από την άλλη, είναι η τέχνη να παίζει κανείς με τις ελπίδες, τους φόβους, τα συναισθήματα και την άγνοια των φτωχών και των βασανισμένων προς όφελος των πλούσιων και ισχυρών. Αποτελεί την πιο μοχθηρή των τεχνών. Αυτή είναι η τέχνη του φασισμού».     Ράντζανι Πάλμε Ντατ - Φασισμός και κοινωνική επανάσταση  

 

 

  «Στην ιστορία της ανθρωπότητας όλες οι επαναστάσεις είχαν ως σκοπό την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την κοινωνική τάξη που ήταν φορέας των νέων σχέσεων παραγωγής, αυτών που αντιστοιχούσαν στο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Το ίδιο ίσχυσε και για την Οκτωβριανή Επανάσταση. Όμως, αντίθετα απ' όλες τις προηγούμενες επαναστάσεις, η Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση δεν αντικατέστησε μια μορφή εκμετάλλευσης με μια άλλη, αλλά, καταργώντας την πιο ανεπτυγμένη μορφή εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στόχευε στην κατάργηση κάθε μορφής κοινωνικής ανισοτιμίας, κοινωνικής και εθνικής καταπίεσης». Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918 - 1939 - Α1 Τόμος