ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Η προσωπική μου πείρα με έχει διδάξει τα εξής : Η εργατική νομοθεσία ήταν ανέκαθεν διάτρητη από δικονομικές διατάξεις υπέρ του "ιερού" διευθυντικού δικαιώματος των εργοδοτών που διασφαλίζεται απόλυτα στο αστικό δίκαιο. Εκτός αυτού η καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης που οφείλεται και στην σκόπιμη υποστελέχωση του δικαστικού σώματος από τις αστικές κυβερνήσεις, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος προσφυγής στις αλληλοαναιρούμενες βαθμίδες της δικαιοσύνης έχουν καταντήσει απρόσιτο έως αδύνατο το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των εργαζόμενων στα πλαίσια του αστικού κράτους. Το αποτέλεσμα της δικαστικής πλευράς του αγώνα των εργαζόμενων πάντα σημαδεύεται από μια ερμαφρόδιτη δικαστική απόφαση (όχι με ευθύνη του δικαστή) που ναι μεν αναγνωρίζει ως καταχρηστική την απόλυση, αλλά υπάρχει πάντα το παράθυρο ερμηνείας στην εφαρμογή της, διότι υπερισχύει το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη που είναι ο τελικός κριτής υπεράνω της δικαστικής απόφασης, αν θα δεχτεί τελικά την...

"Αν μείνουν τα πράγματα όπως είναι, είστε χαμένοι. Φίλος είναι η αλλαγή, η αντίφαση σύμμαχός σας. Από το τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε" Μπέρτολτ Μπρεχτ

  "Ο καθένας μας, συνειδητά, προσδοκά μόνο ότι γνωρίζει, ή ότι προσομοιάζει σ' αυτό που γνωρίζει." Ζοζέ Σαραμάγκου - Χρονικό του Μοναστηριού

"Δεν αξίζει τον κόπο να περιγράφει κανείς δεύτερα ταξίδια όταν έχει περιγράψει τα πρώτα." Ζοζέ Σαραμάγκου - Χρονικό του Μοναστηριού

Ο Νεοέλληνας παραμένει, και το νέο χρόνο που ανέτειλε, πιστός στο ρόλο που διάλεξε από την Καινή Διαθήκη: του νεκρού Λαζάρου, που ελπίζει στην ανάσταση.  Ασκώντας το δημοκρατικό του δικαίωμα να γυρνάει όσο θέλει μέσα στον τάφο του, αγνοεί ο παραμυθιασμένος πως η ποινή που του έχει επιβληθεί είναι ανάλογη του ονόματος που φέρει.  «Ο Λάζαρος ανήκει στο χώμα» του φωνάζει η πραγματικότης, και ο δυστυχής τη μεταφράζει ως «δεύρο έξω», κάνοντας την κωμωδία να συνεχίζεται. Γιώργος Κακουλίδης

"Το παραλήρημα της ψευτιάς και της πίστης κολλάει σαν ψώρα" Σελίν - Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τό ‘χει έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του. Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ’ όχι — το σωστό —  εις όλην την ζωή του.   Κωνσταντίνος Καβάφης «Che fece .... il gran rifiuto» 

Σα μαλάκας τους ψήφιζα… Το 1974 μου έθεσαν το ερώτημα «Καραμανλής ή τανκς». Επέλεξα Καραμανλής και τα τανκς στάθηκαν δίπλα. Το 1981 Παπανδρέου, να φύγει ο Καραμανλής, να φύγουμε απ’ το ΝΑΤΟ, να μη μπούμε στην ΕΟΚ κι έπειτα βλέπουμε. «Δεν ήταν η ώρα μας ακόμη». Το 1989 Παπανδρέου πάλι για να μη βγει ο Μητσοτάκης και μπορεί να χάναμε και τα «χρυσά κουτάλια» που μας έρχονταν από την ΕΕ. Το 1991 τα ίδια. Παπανδρέου τώρα που είναι στριμόκωλα τα πράγματα και θα δεις. Έρχεται η παγκοσμιοποίηση, το Μάαστριχτ, έπεσε και το τείχος του Βερολίνου που μας έκοβε τον… ήλιο... Ψήφιζα και όλα τα επόμενα χρόνια, τη μια για να μην ανέβει η δεξιά, την άλλη γιατί έρχεται το κοινό νόμισμα και θα πήξουμε στο χρήμα, την τρίτη γιατί γίναμε ευρωπαίοι και καταργήσαμε το διαβατήριο και χεστήκαμε απ’ τη χαρά μας… Το 2012 ήρθαν καινούργιοι και μου είπαν τώρα πια θα ψηφίζεις εμάς για να φύγουν όλοι οι άλλοι που εν τω μεταξύ τα είχαν βρει μεταξύ τους. Εμείς είμαστε και πρώην δικοί σου....

Στον Δήμο Αμύνταιου κατέβηκαν δύο ΔΕΞΙΟΙ υποψήφιοι και το ΚΚΕ. Ο Σύριζα δεν είχε συνδυασμό. Ξέρετε τι είπε στον κόσμο του; Όχι να καταψηφίσει τις κυβερνητικές δυνάμεις. Όχι να στηρίξει , αντιμνημονιακές, προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις. Αλλά να ψηφίσει κατά συνείδηση. Λοιπόν και ο κόσμος του Σύριζα έτσι έπραξε, ακολούθησε την γραμμή και οι δύο δεξιοί πήραν συνολικά 96%. Ο ύτε μισός Συριζαίος δεν ψήφισε Λαϊκή Συσπείρωση. Αυτό έκανε και σε 70 άλλους δήμους που δεν είχαν υποψήφιους.