Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΞΗΣ ΔΙΛΗΜΜΑ

«Μπροστά στην κάλπη του Νοέμβρη, ο λαός έχει να αναμετρηθεί με το εξής πραγματικό δίλημμα:


Θα νομιμοποιήσει με την ψήφο του τους επικίνδυνους σχεδιασμούς που εξυφαίνονται στο παρασκήνιο βάσει συγκεκριμένου σχεδίου και θέλουν να καταπνίξουν τη δίκαιη αγανάκτηση και την οργή του για την αντιλαϊκή πολιτική; `Η θα δώσει μια κλοτσιά για να σκορπίσουν οι προσπάθειες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, θα βάλει συνολικά εμπόδια στο αστικό πολιτικό σύστημα με όποια μορφή του, στηρίζοντας και με την ψήφο του τις δυνάμεις του ΚΚΕ;

To ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που παλεύει να ριζοσπαστικοποιηθεί η εργατική λαϊκή συνείδηση, να ανοίξουν ρήγματα στο αστικό πολιτικό σύστημα, να ανατραπεί η αντιλαϊκή εξουσία των μονοπωλίων και το γερασμένο ιστορικά πολιτικό της προσωπικό. Να περάσει η εξουσία, η οργάνωση, ο σχεδιασμός και η διεύθυνση της οικονομίας στα χέρια της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.


Η δραστική αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με ταυτόχρονη αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ στις εκλογές του Νοέμβρη με ψήφο στους συνδυασμούς της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που συνέβαλε στη συγκρότησή τους, μπορεί και πρέπει να μεγαλώσει τη χαραμάδα της ελπίδας που άνοιξαν οι θετικές διεργασίες στη συνείδηση του λαού όλο το προηγούμενο διάστημα»

(από τον Κυριακάτικο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΤΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΠΑΣΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΡΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ;

Τα παλικάρια του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και παρατρίχα, αλλά και διάφοροι δημοσιολόγοι ανακάλυψαν ξανά την «διασπασμένη αριστερά» επειδή το ΚΚΕ δε συνεργάζεται μ' αυτές τις δυνάμεις. Λοιπόν πατριώτες, το ΚΚΕ δεν είναι αριστερό δηλαδή σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, είναι Κομμουνιστικό Κόμμα.

Για δώστε μου μια εξήγηση ρε ξεφτέρια, γιατί εγώ είμαι κουτός και δεν καταλαβαίνω ότι η αριστερά είναι διασπασμένη, διαιρεμένη κτλ. Διάσπαση είναι όταν είσαι σε έναν κοινό ιδεολογικό πολιτικό χώρο και κάποια στιγμή διαφωνείς τσακώνεσαι και αποφασίζεις ότι πρέπει να είσαι χωριστά. Το 1991, για παράδειγμα, ένα τμήμα του ΚΚΕ αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει μέσα στο ΚΚΕ. Φύγανε και μάλιστα αποφάσισαν να πολεμήσουν το ΚΚΕ σαν ξεπερασμένο και τα λοιπά, ζημιογόνο κόμμα και τέτοια χαριτωμένα και έφτιαξαν έναν άλλο σχηματισμό, ή χρησιμοποίησαν έναν άλλο σχηματισμό επίσης. Αυτό είναι. Εκείνη τη στιγμή μπορείς να το πεις διάσπαση. Βεβαίως έγινε διάσπαση. Από πού κι ως πού τώρα η αριστερά είναι διασπασμένη;

Μην μπερδεύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τους λοιπούς σοσιαλδημοκρατικούς σχηματισμούς. Το ΚΚΕ έχει διαφορετική πολιτική, έχει διαφορετικό προσανατολισμό. Στο κάτω - κάτω, οι άνθρωποι έφυγαν, επέλεξαν έναν άλλο δρόμο. Καλά έκαναν με βάση τις επιλογές τους, αφού άλλαξαν προσανατολισμούς. Και μάλιστα, δε διέρρηξαν τις σχέσεις τους με το χτες, τις διέρρηξαν με τις αρχές, με την ιστορία του κινήματος. Άλλο ότι, πού και πού, τη θυμούνται.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι αυτοί που κατηγορούν το ΚΚΕ ως διασπαστικό, ούτε τα στελέχη τους δεν μπορούν να ενώσουν. Η διάσπασή τους είναι μια απόδειξη το πώς εννοούν τη δημοκρατία: Ως μέσο επιβολής της άποψης κάθε καπετανάτου και όταν αυτή δε γίνεται αποδεκτή, διασπώνται, αν και ιδεολογικά κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Επί 40 χρόνια ψάχνουν για το «νέο»! Η διάσπασή τους είναι αποτέλεσμα της κρίσης της πολιτικής διαχείρισης του συστήματος, της σοσιαλδημοκρατίας με τους ψευδεπίγραφους διαχωρισμούς σε «αριστερή» και «δεξιά». Διαπιστωμένο στην Ευρώπη και διεθνώς ότι η «ενότητα της αριστεράς» είναι η παραλλαγή του «αντινεοφιλελεύθερου μετώπου», η υποταγή του εργατικού κινήματος στη σοσιαλδημοκρατία.

Άλλωστε, η έννοια αριστερά δεν είναι μόνο ξεπερασμένη, αλλά σήμερα είναι και κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να δικαιολογούνται οι κάθε είδους συμβιβασμοί με τη σοσιαλδημοκρατία, ο αντικομμουνισμός, η άρνηση της ταξικής πάλης.


Προσοχή. Μιλάμε για κόμματα, δε μιλάμε για τον απλό κόσμο. Οι εργάτες, οι μικρομεσαίοι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν ενιαία συμφέροντα. Είναι ξεπερασμένος, είναι λάθος και αποπροσανατολισμός ο διαχωρισμός τους σε έννοιες αριστερός ή δεξιός. Το ΚΚΕ παλεύει να ενώσει όλες αυτές τις δυνάμεις σε ενιαίο μέτωπο.


Οι διαχωριστικές γραμμές είναι:


Μονοπώλια – λαός


Αστική εξουσία - λαϊκή εξουσία


Καπιταλισμός - σοσιαλισμός - κομμουνισμός.


Κάθε άλλος διαχωρισμός συσκοτίζει τις ουσιαστικές ταξικές αντιθέσεις.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΤΑ ΘΗΡΙΑ

Κάτω το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, πάνω το ΚΚΕ και οι δυνάμεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που στηρίζει το Κόμμα στις εκλογές του Νοέμβρη. Αυτό είναι το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να αλλάξει το κλίμα, να βοηθήσει το λαό να ανασυνταχθεί και να αντεπιτεθεί.


***


Θα εμποδίσει την κυβέρνηση και θα τη δυσκολέψει στα σχέδιά της αμέσως μετά τις εκλογές να προωθήσει τα προαποφασισμένα μέτρα που έχουν ανάγκη οι μεγαλοεπιχειρήσεις, για να κερδοφορήσουν πάνω στα συντρίμμια των εργασιακών - λαϊκών δικαιωμάτων.


***


Θα φέρει τη λαϊκή ψήφο στο ύψος της αναγκαιότητας ανόδου του λαϊκού κινήματος αντιστοιχίζοντας την αντεπίθεση στην επίθεση που πυροδότησαν τα βάρβαρα, ταξικά μέτρα.


***


Θα δείξει στην κυβέρνηση ότι οι ελιγμοί και η κοροϊδία, στην προσπάθειά της την τελευταία ώρα να υφαρπάξει τη λαϊκή ψήφο, πέφτουν στο κενό. Θα ακυρώσει και στο μέλλον κάθε απόπειρα να ξεγελάσει το λαό με προκλητικές εξαγγελίες, όπως αυτές που έκανε χτες ο πρωθυπουργός, μοιράζοντας χάντρες σε συνταξιούχους και άνεργους, όταν με την πολιτική της η κυβέρνηση έχει γυρίσει τους όρους ζωής τους δεκαετίες πίσω.


***


Θα τραβήξει από τη ΝΔ το όψιμο αντιμνημονιακό της προσωπείο και θα τη βάλει εκεί που πραγματικά ανήκει: Δίπλα στο ΠΑΣΟΚ, σαν δύναμη συμπληρωματική στην υπηρέτηση της αντιλαϊκής στρατηγικής υπέρ των μονοπωλίων, η οποία προωθείται με μέτρα και νόμους εντός και εκτός του μνημονίου με την τρόικα.


***


Θα δώσει ώθηση στην αλλαγή των συσχετισμών δύναμης, προϋπόθεση αναγκαία για να ενισχυθεί η λαϊκή συμμαχία εργατών, αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, με στόχο την αναμέτρηση με το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής και τους φορείς της. Θα αποτελέσει ψήφο υπέρ του άλλου δρόμου ανάπτυξης που έχει ανάγκη ο λαός.






(τα αποσπάσματα από το χτεσινό κύριο άρθρο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

«Είναι πάρα πολύ σημαντικές οι πολυήμερες κινητοποιήσεις που γίνονται αυτό το διάστημα στη Γαλλία. Εκτός των άλλων αποδεικνύεται και το εξής: Οτι δεν είναι το μνημόνιο που γέννησε απότομα προβλήματα στην Ελλάδα. Η Γαλλία δεν έχει μνημόνιο. Επομένως, το ζήτημα ποιοι ψήφισαν υπέρ ή κατά του μνημονίου δεν έχει τόση σημασία, όσο σημασία έχει το γιατί κάποιος καταψήφισε το μνημόνιο, πώς ερμηνεύει την κρίση και γιατί έχουμε το μνημόνιο στην Ελλάδα. Οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία αποδεικνύουν ότι, είτε έχεις μνημόνιο είτε όχι, είτε το χρέος σου και το έλλειμμά σου είναι μεγάλο ή μικρό, τα μέτρα τα οποία παίρνονται έχουν σχέση με τη στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Είναι μέτρα αναπόφευκτα για την ενδυνάμωση ή για την αντιμετώπιση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, είναι μέτρα φυσιολογικά για τα κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο. Είναι μέτρα τα οποία η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός, πρέπει να τα απορρίψει από γεννησιμιού τους. Ο,τι, δηλαδή, συμφέρει το κεφάλαιο είναι θάνατος για τους εργαζόμενους. Με τέτοιους όρους μπορούμε να μιλήσουμε»

(απάντηση της Αλ. Παπαρήγα σε σχετική ερώτηση / ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ).

ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος για την ομιλία του Γ. Παπανδρέου

«Με νέα ψέματα και απατηλές υποσχέσεις ο πρωθυπουργός προσπαθεί για άλλη μια φορά να ξεγελάσει τους εργαζόμενους και τους άνεργους μπροστά στις εκλογές. Είναι μεγάλο ψέμα ότι οι απώλειες των εργαζομένων είναι προσωρινές και ότι η κυβέρνηση θα τις αποκαταστήσει. Τα μέτρα που πάρθηκαν, όπως η αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, τα 40 χρόνια για ασφάλιση, η κατάργηση της 5ετίας για τις γυναίκες, η ανατροπή εργασιακών σχέσεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η ελευθερία στις απολύσεις και άλλα, δεν είναι προσωρινά. Είναι κρατικές πολιτικές υπέρ της πλουτοκρατίας.



Είναι μεγάλο ψέμα ότι η κυβέρνηση στηρίζει τους ανέργους. Δίνει ζεστό χρήμα στη μεγάλη εργοδοσία.


Είναι μεγάλη απάτη ότι με το δήθεν νέο μοντέλο οικονομίας θα βρουν δουλειά οι εργαζόμενοι και θα πάψουν οι επιχειρηματίες να είναι κρατικοδίαιτοι. Και χρήμα ζεστό παρέχει στην πλουτοκρατία και φθηνή εργατική δύναμη. Αυτό είναι το μοντέλο ανάπτυξης και είναι το καπιταλιστικό.


Δεν υπάρχει καμία αλλαγή πολιτικής, συνεχίζεται η ίδια. Οι πλούσιοι θα γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.


Ο λαός πρέπει να δώσει απάντηση. Με την οργάνωση του αγώνα και την ψήφο του. Δεν πρέπει η ψήφος του να πάει χαμένη, να είναι άσφαιρη. Πρέπει να πάει εκεί που φοβάται το σύστημα: Στο ΚΚΕ, στη Λαϊκή Συσπείρωση».

Η ΑΠΟΧΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΚΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΧΟΝΤΡΗ Μ@Λ@ΚΙ@

Ας υποθέσουμε ότι είσαι πατέρας δυο παιδιών. Μια μέρα μπαίνεις στο σπίτι σου και βλέπεις το μεγαλύτερο η το δυνατότερο παιδί σου, να ξυλοφορτώνει το άλλο. Αν αποφασίσεις να τηρήσεις στάση ουδετερότητας τότε, είτε το θες είτε όχι παίρνεις το μέρος του παιδιού που βαράει το αδελφάκι του.



Ας περάσουμε τώρα κοινωνία που ζούμε και κατά γενική ομολογία είναι ταξική. Την εξουσία έχει αυτήν την στιγμή η αστική τάξη, η οποία είναι συντριπτική μειοψηφία, και εκμεταλλεύεται για την ευημερία της την εργατική τάξη, που είναι συντριπτική πλειοψηφία. Αν μέσα σε αυτό το διαμορφωμένο περιβάλλων εσύ επιλέξεις την ουδετερότητα τότε, είτε το θες είτε όχι παίρνεις το μέρος αυτών που σου πίνουν το αίμα.

Η αποχή δεν είναι μαγκιά, είναι χοντρή μ@λ@κι@. Η αποχή δεν είναι τίποτα άλλο από αυτομαστίγωμα, όσων αντί να γκρεμίσουν τον εκμεταλλευτή τους, του εκχωρούν εν λευκώ και την εξουσία να συνεχίζει την εκμετάλλευση. Το λέω ακόμα μια φορά… η «ουδετερότητα», έτσι κι αλλιώς είναι θέση. Σε συνθήκες, δε, κοινωνικών αναμετρήσεων και ταξικών διαφοροποιήσεων, είναι ΠΑΝΤΑ θέση με την πλευρά εκείνου που κρατά το μαστίγιο.

Έχει περάσει μόλις ένας χρόνος από τις ευρωεκλογές. Νικητής, όπως μετέδωσαν τα διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα σε όλη την ΕΕ, σε πανηγυρικό τόνο, και στην Ελλάδα σύμφωνα με τα εγχώρια ΜΜΕ, ήταν η αποχή... Μόνο το 43% των Ευρωπαίων ψηφοφόρων προσήλθε στις κάλπες. Δηλαδή, πάνω από 213 εκατομμύρια Ευρωπαίων απείχαν από τις εκλογές.


Σημειωτέον ότι το ποσοστό όσων προσήλθαν στις κάλπες αποδείχτηκε μικρότερο κι από εκείνο των ευρωεκλογών του 2004, οπότε και ψήφισε το 45,47% των Ευρωπαίων πολιτών... και μετά «χέστηκε η φοράδα στο αλώνι»… το γεγονός ότι πάνω από διακόσια εκατομμύρια Ευρωπαίοι αρνήθηκαν να προσέλθουν στην κάλπη, ουδόλως δημιούργησε κάποια πολιτική δυσλειτουργία ή, πολύ περισσότερο, κάποια προβλήματα... συνείδησης στα επιτελεία της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Απόδειξη ότι από την επομένη ακριβώς των ευρωεκλογών, το ευρωενωσιακό «απαράτ» έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε μισθολογικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων απ' άκρη σ' άκρη σε όλες τις χώρες της ΕΕ...

Η αποχή, είναι αδιέξοδος δρόμος για το λαό, φυσικά, και όχι για όσους κερδίζουν με το να τον κρατούν παθητικοποιημένο, αδρανή και ως εκ τούτου ακίνδυνο όσο θα προωθούν την πολιτική τους. Η αποχή στην οποία προσπαθούν να στρέψουν τα θύματά τους οι ταγοί και οι πυλώνες των «αστικών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών», δεν «ουδετεροποιεί» απλώς τα κοινωνικά στρώματα που πιάνονται στην «απόχη». Στην πραγματικότητα, τα καθιστά, εξ αντικειμένου, συμμέτοχους και (ακούσιους, αν και πολλές φορές όχι μόνο ακούσιους) στυλοβάτες της πολιτικής που στρέφεται κατά των λαϊκών συμφερόντων. Η αποχή ερμηνεύεται και αξιοποιείται, πάντα, ως ανοχή ή ως βολική παραίτηση εκ μέρους του πολιτικού συστήματος του κεφαλαίου, το οποίο συνεχίζει ακάθεκτο να εφαρμόζει τη στρατηγική του, στο όνομα, μάλιστα, εκείνων των «δημοκρατικών πλειοψηφιών» που έχουν ως παγκόσμιο σύμβολο τον εκάστοτε Αμερικανό Πρόεδρο, ο οποίος ψηφίζεται από τους μισούς των... μισών, που προσέρχονται στις εκλογές των ΗΠΑ.


Βέβαια, το να πάει κανείς μέχρι την κάλπη είναι συνθήκη αναγκαία, αλλά όχι και ικανή από μόνη της, για να καταστήσει την ψήφο ένα ακόμα όπλο κατά της αντιλαϊκής πολιτικής.

Ικανή μετατρέπεται πάντα σε συνάρτηση με το τι θα ψηφίσεις. Γιατί, τελικά, αυτό είναι που φοβούνται όσοι είτε ευθέως «προτείνουν», είτε υπογείως καλλιεργούν το κλίμα της αποχής. Γι’ αυτό πριν πας στην καλπη δώσε βάση στις δηλώσεις Παπανδρέου:


«Βεβαίως και μας απασχολεί τι χρώμα θα έχει ο χάρτης το βράδυ των εκλογών, όπως και ότι το αποτέλεσμα θα έχει πολιτική σημασία», είπε και πρόσθεσε ότι «θα υπάρξουν μηνύματα για τις αλλαγές που ήδη κάναμε, αλλά και εκείνες που προωθούμε».


Δεν έμεινε όμως σε αυτό. Αλλά έδωσε και το διεθνή αντίκτυπο των εκλογών του Νοέμβρη, δείχνοντας πόσο τους καίει. Όπως είπε, «σημασία δεν έχει μόνο πώς θα αξιολογηθεί το αποτέλεσμα στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και πώς θα το αξιολογήσουν στο εξωτερικό. Και τι συμπέρασμα θα βγάλουν. Αν, δηλαδή, οι Έλληνες στηρίζουν τις αλλαγές που προωθούνται και αν η χώρα συνεχίζει να έχει καλή πορεία».


Είπε ωμά ότι θέλει «πράσινο» το χάρτη την επομένη των εκλογών κι ότι αυτό θα σημαίνει λαϊκή έγκριση στην πολιτική του. Ζήτησε, δηλαδή, από τα εκατομμύρια των θυμάτων της πολιτικής που εφαρμόζει να ψηφίσουν υπέρ της αυτοκτονίας τους. Η να παραμείνουν ουδέτεροι να παρακολουθήσουν την κηδεία τους. Είπε, επίσης, πως με αυτές τις εκλογές ο ελληνικός λαός δίνει εξετάσεις και στα μονοπώλια για το αν έχει γίνει πειθαρχικός! Πρόκειται για καθαρό εκβιασμό που επιβάλλεται να απαντηθεί ευθέως απ' όλους όσους δεν ταυτίζουν το λαϊκό συμφέρον με το συμφέρον των καπιταλιστών.

Δεν τρομάζουν μήπως δεν πας να ψηφίσεις. Τρομάζουν πως, πηγαίνοντας στην κάλπη, κινδυνεύουν να επιλέξεις και να ψηφίσεις το «λάθος» (κατ' αυτούς) κόμμα, συνδυασμό, πρόσωπο. Τι θα γίνει, λοιπόν, στις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα; Είναι εποχές παραίτησης ή μήπως «σωστής» ψήφου; Και σωστή είναι μόνο η ψήφος που πέφτει μέσα στην κάλπη. Και που βγαίνοντας από αυτή μπορεί να μετασχηματιστεί σε πολιτική δύναμη αντίστασης, αντεπίθεσης και ανατροπής. Και τέτοια ψήφος στις επερχόμενες εκλογές για την τοπική διοίκηση είναι η ψήφος στη «Λαϊκή Συσπείρωση», που στηρίζεται από το ΚΚΕ.


Αν πιστεύει κάποιος ότι υπάρχει άλλο κόμμα που αμφισβητεί την εξουσία αυτών που μας πίνουν το αίμα… τον ακούω ποιο;

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ΚΑΙ ΤΑ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ ΤΟΥΣ

«Πρέπει να συνειδητοποιηθεί βαθιά από την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ότι χρειάζονται ακόμη πιο αποφασιστικοί αγώνες απ' αυτούς που έγιναν. Χρειάζεται πολιτική απάντηση στην αέναη αντιλαϊκή επίθεση. Ριζική αλλαγή συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων. Με οργάνωση της λαϊκής συμμαχίας, πρέπει οι αγώνες να αντιστοιχηθούν σε έκταση και βάθος πολιτικό στην επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Χρειάζεται να τσακιστούν πολιτικά ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και να ενισχυθεί αποφασιστικά το ΚΚΕ. Είναι προϋπόθεση για να μπει φρένο στην αντιλαϊκή επίθεση, για να αρχίσει η αντεπίθεση. Οι εκλογές στις 7 Νοέμβρη είναι σταθμός για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση ακύρωσης της αντιλαϊκής πολιτικής. Με δυνατό ΚΚΕ και αδύνατους ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, θα πνεύσει άλλος άνεμος ανάτασης για το λαό»

(από το κύριο άρθρο στον χτεσινό «Ριζοσπάστη»).

ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ

«Οταν οι εργαζόμενοι έχουν οξυμένα προβλήματα, όπου κι αν βρίσκονται, πρέπει να κινητοποιούνται, να παλεύουν, να αγωνίζονται. Είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι ο βράχος της Ακρόπολης, τα μνημεία, δεν πρόκειται να έχουν καμία βλάβη από την απεργία. Αν θέλετε και η Ακρόπολη είναι ένα σύμβολο. Από αυτή την άποψη είμαστε υπέρ των κινητοποιήσεων. Οι άνθρωποι αυτοί είναι συμβασιούχοι και καλά κάνουν και παλεύουν. Ας αφήσουν την ευαισθησία για την Ακρόπολη και για το τι θα πει η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί. Εμείς δε δίνουμε εξετάσεις σ' αυτούς. Εμείς τιμάμε την Ακρόπολη και όλη την ιστορία της χώρας μας και την τιμάμε με αγώνες. Τα μνημεία έχουν αξία, αλλά υπάρχει και η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Εμείς δεν πρόκειται να παραιτηθούμε από το να γράψουμε και τη σύγχρονη ιστορία για να μη θιγεί η κ. Μέρκελ και οι τουρίστες»

(η δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα / ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)

H ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Ξέρεται ποια είναι η μεγάλη παραμύθα του καπιταλισμού; Ότι δήθεν μέσα σε αυτό το σύστημα όλοι μπορούν να «προκόψουν». Αρκεί βέβαια να είναι «ικανοί». Κανείς βέβαια δεν μπορεί να μας ορίσει με βεβαιότητα αυτήν την ικανότητα αλλά τέλος πάντων.

Στην Αμερική 50 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Άλλα 25 εκατομμύρια βρίσκονται στο μεταίχμιο. Στην Ευρώπη η ανεργία θερίζει οι μισθοί συμπιέζονται το κόστος ζωής γίνεται δυσβάστακτο. Σύμφωνα με το «Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Διατροφικής Πολιτικής», αυτή τη στιγμή, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο πεθαίνουν από την πείνα... Η πείνα, σε σύνολο 122 αναπτυσσόμενων κρατών, θεωρείται καθημερινό φαινόμενο. Σε 30 χώρες η πείνα παίρνει «ανησυχητικές διαστάσεις». Σε 25 χώρες το πρόβλημα αγγίζει τα όρια του «συναγερμού». Σε 4 χώρες χαρακτηρίζεται «άκρως ανησυχητικό». Την ίδια ώρα που πολυεθνικές, μονοπώλια, τράπεζες, χρηματιστικοί όμιλοι επιχορηγούνται, λόγω... κρίσης, με τρισεκατομμύρια επί τρισεκατομμυρίων, πάνω από τις μισές χώρες του ΟΗΕ ...πεινάνε!


Καπιταλισμός… το σύστημα της ζούγκλας. Σε παραδέχεται όταν κάνεις γερή μπάζα. Στον καπιταλισμό όταν κλέβεις δισεκατομμύρια είσαι μάγκας και άκρως επιτυχημένος. Όταν κλέβεις π.χ. 3.000 ευρώ είσαι πίσω από τα κάγκελα. Αυτή είναι η αλήθεια. Με τους ψιλικατζήδες ο καπιταλισμός γελάει.

Σύμφωνα με την έκθεση της «Credit Suisse» για τον Παγκόσμιο Πλούτο, ο συνολικός πλούτος που παρήχθη στον πλανήτη από το 2000 και μετά αυξήθηκε κατά 72% και έφτασε στα 195 τρισεκατομμύρια δολάρια! Όμως... Είναι οι λίγοι, οι «εκλεκτοί», τα περίπου 25 εκατομμύρια των «εχόντων και κατεχόντων», που δεν απαρτίζουν παρά μόλις το 0,5% του παγκόσμιου πληθυσμού, και που εντούτοις ελέγχουν, κατέχουν, ιδιοποιούνται από την πίτα του παγκόσμιου πλούτου πάνω από 69 τρισεκατομμύρια δολάρια! Δηλαδή, όσοι συναπαρτίζουν την παγκόσμια κάστα των μεγαλομετόχων των πολυεθνικών, των μονοπωλίων, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι πετρελαιάδες και τα «γκόλντεν» τσιράκια τους, αυτό το μόλις 0,5% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει αρπάξει για λογαριασμό του το 35,6% του παγκόσμιου πλούτου! Αυτός είναι ο λόγος που δεν «περισσεύει» τίποτα για τους υπόλοιπους...


Καπιταλισμός… το μοναδικό σύστημα που ενώ απέμεινε μόνο χωρίς αντίπαλο, εδώ και 20 χρόνια, κατάφερε να πέσει σε κρίση! Απίστευτη επιτυχία, τρέχεις μόνος σου και έρχεσαι δεύτερος!

Ο καπιταλισμός θεό έχει το κέρδος και αυτό κυνηγά. Φτάνουν όμως μέρες, όπως οι σημερινές όπου το κυνήγι στρέφεται κατά το ίδιου του συστήματος. Τότε μια λύση υπάρχει. Η όξυνση των καπιταλιστικών αντιθέσεων. Το να αρχίζουν οι καπιταλιστές να τρώγονται μεταξύ τους για να βρούνε χρήματα. Αλλά επειδή το φάγωμα δεν αποφέρει και πολλά στήνουν στο τοίχο ολόκληρα κράτη. Αν δεν το έκαναν αυτό το σύστημα θα κατέρρεε.

Πάνω από 3 δισεκατομμύρια «είλωτες», δηλαδή το 68,4% του παγκόσμιου πληθυσμού των ενηλίκων που κατοικούν στον κόσμο, έχουν πρόσβαση μόλις στο 4,2% του παγκόσμιου πλούτου! Από τη μια, δηλαδή, έχουμε τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και οι πεινασμένοι, που ζουν με λιγότερα από 10.000 δολάρια το χρόνο. Ήτοι με μέχρι 27 δολάρια την ημέρα. Στην απέναντι όχθη, πάνω στον ίδιο πλανήτη, υπάρχουν κι αυτοί του 0,5% του παγκόσμιου πληθυσμού, που - σε μέσους όρους - διαθέτουν, την ίδια μέρα και κάθε μέρα, πάνω από 7.600 δολάρια. Ήτοι απομυζούν 317 δολάρια την ώρα... Αν δηλαδή υποθέσουμε ότι ο μισθωτός σκλάβος δεν έχει απολυθεί ή δεν ανήκει στην πλέον ερεβώδη ζώνη του λυκόφωτος, εκεί όπου επικρατούν τα μεροκάματα των ενός και δύο δολαρίων, αν ανήκει στους «τυχερούς» που ζουν με αυτά τα 27 δολάρια την ημέρα, τότε χρειάζεται 11 μέρες για να «κερδίσει» όσα κερδίζει ο κεφαλαιοκράτης μέσα σε μια ώρα!


Ζούμε μέρες μιας στυγνής καπιταλιστικής δικτατορίας. Η σύγχρονη κοινωνία είναι δομημένη γύρω από την αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας γι’ αυτό και όλες οι αντιθέσεις που υπάρχουν στην κοινωνία έρχονται σε σύγκρουση με την σταθεροποίηση του κεφαλαίου. Αν ο καπιταλισμός δεν έκανε αυτά που κάνει, ΘΑ ΚΑΤΕΡΡΕΕ. Αυτά που βλέπουμε στις μέρες μας στον πλανήτη είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια του καπιταλισμού να κρατηθεί στην ζωή. Για να κρατηθεί ο καπιταλισμός στην ζωή πρέπει οι εργαζόμενοι να χρειάζονται 11 μέρες για να βγάλουν όσα βγάζουν τα αφεντικά τους σε μια ώρα... αυτός είναι ο κόσμος του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Αλλά, όσα συμβαίνουν σε αυτόν τον κόσμο ανάγονται στη σφαίρα του «μοιραίου»; Είναι «αναπόφευκτα»; Είναι «γραμμένο» οι λαοί να ζουν στη φτώχεια, στη δυστυχία, στην ανέχεια; Μήπως λείπουν τα μέσα, λείπουν τα χρήματα, λείπει ο πλούτος; Όχι! Τίποτα δεν λείπει! Το μόνο που χρειάζεται είναι η απόφαση των δισεκατομμυρίων, που παράγουν τον πλούτο, να κάνουν πράξη τη δυνατότητα που τους παρέχει η δύναμή τους, να σπάσουν τις αλυσίδες τους, να ενωθούν, να οργανωθούν, να επαναστατήσουν και να φτιάξουν τον δικό τους κόσμο! Αλλά αυτή η δυνατότητα, όσο υπάρχουν προλετάριοι, θα είναι πάντα ζωντανή. Είναι η μόνη, ιστορικά, αναπόφευκτη εξέλιξη, που οι κομμουνιστές δεν πρόκειται να την αφήσουν στην τύχη, αφού «το μέλλον δε θα έρθει από μονάχο του έτσι νέτο-σκέτο...».

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ

Η βαρβαρότητα δεν έχει τέλος. Η κυβέρνηση ανερυθρίαστα σχεδιάζει ένα νέο έγκλημα. Να παραδώσει τους ανέργους και τους χρόνια πάσχοντες στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών. Αυτό αποκάλυψε η υπουργός Εργασίας Λ. Κατσέλη μιλώντας σε συνέδριο ασφαλιστικών εταιριών.

Την ίδια ώρα μέσω του ΙΚΑ αρνείται, για λόγους κόστους, τα αναγκαία θεραπευτικά υποδήματα σε ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη, εκτιμώντας ως φθηνότερο τον ακρωτηριασμό.

Ο λαός έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει αυτή την πολιτική που τον κατακρεουργεί για να υπερασπιστεί τη ζωή και τα δικαιώματά του. Συμπόρευση με το ΚΚΕ στους αγώνες και στις εκλογές τώρα! Είναι η μόνη αποτελεσματική απάντηση για να βάλει φραγμό σε αυτόν τον καταστροφικό κατήφορο.

Διαβάστε ένα σχετικό δημοσίευμα στο Blog του Φάρου

ΝΕΟ ΣΤΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Η βαθύτερη τρύπα που έχει σκάψει ο άνθρωπος είναι αυτή στη ρωσική χερσόνησο Κόλα, που φτάνει στα 12 χιλιόμετρα μέσα στη γη. Αν και αυτή τη στιγμή μια διαστημοσυσκευή κατευθύνεται προς τον Πλούτωνα (περίπου 6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο), δεν έχουμε καταφέρει να στείλουμε ανιχνευτικό σκάφος βαθιά στο εσωτερικό του πλανήτη (για την ακρίβεια δεν έχουμε αποπειραθεί καν). Με αυτή την έννοια, το κέντρο της Γης, που βρίσκεται σε βάθος 6.380 χιλιομέτρων, βρίσκεται πιο μακριά από το άκρο του ηλιακού μας συστήματος. Μάλιστα, ο Πλούτωνας ανακαλύφθηκε το 1930, ενώ η ύπαρξη του εσωτερικού πυρήνα της Γης τεκμηριώθηκε με σεισμολογικά δεδομένα μόλις 6 χρόνια αργότερα.

Ωστόσο, οι γεωλόγοι και οι γεωφυσικοί έχουν μάθει εκπληκτικά πολλά για το εσωτερικό του πλανήτη μας, αξιοποιώντας διάφορες έμμεσες μεθόδους. Οι επιστήμονες χαρτογραφούν τη δομή του εσωτερικού της Γης, καταγράφοντας τη διάδοση των σεισμικών κυμάτων. Μετά από ένα σεισμό, τα κύματα ταξιδεύουν ως την άλλη άκρη του πλανήτη, όπου καταγράφονται από ευαίσθητα όργανα. Όταν τα κύματα διασχίζουν τις διεπιφάνειες μεταξύ διαφορετικών υλικών κατά ένα μέρος διαθλώνται και ανακλώνται. Η ένταση και η μορφή των κυμάτων που φτάνουν σε διάφορα σημεία μετά το σεισμό αποκαλύπτει πολλά για το τι συνάντησαν στο εσωτερικό.

Γνωρίζουμε ότι η δομή της Γης είναι σαν κρεμμύδι, με τον πυρήνα, τον μανδύα και τον στερεό φλοιό να σχηματίζουν ομόκεντρα στρώματα. Ο μανδύας αποτελεί το 85% του όγκου της και η αργή ανάδευσή του είναι η αιτία των γεωλογικών κατακλυσμών που εκδηλώνονται στην επιφάνεια με τη μορφή σεισμών, ηφαιστείων, μετακινήσεων των τεκτονικών πλακών, αλλαγής της γεωμορφολογίας στη μεγάλη κλίμακα. Αυτό το ενδιάμεσο στρώμα αποτελείται κυρίως από πυρίτιο, σίδηρο, οξυγόνο και μαγνήσιο - το καθένα από τα οποία εμφανίζεται περίπου στην ίδια συγκέντρωση σε όλο τον μανδύα - συν μικρότερες ποσότητες από άλλα χημικά στοιχεία. Όμως ανάλογα με το βάθος, αυτά τα στοιχεία συνδυάζονται σε διαφορετικά είδη ορυκτών. Έτσι και ο ίδιος ο μανδύας χωρίζεται με τη σειρά του σε ομόκεντρα στρώματα, με διαφορετικά πετρώματα να κυριαρχούν σε διαφορετικά βάθη.

Αν και η φύση και η σύνθεση των περισσότερων από αυτά τα στρώματα έχει κατανοηθεί αρκετά καλά τις τελευταίες δεκαετίες, μέχρι πρόσφατα παρέμεναν πολλά ερωτηματικά για το κατώτερο στρώμα. Το 2002, η σύνθεση σε εργαστήριο ενός νέου, πυκνού πετρώματος, που σχηματίζεται σε θερμοκρασίες και πιέσεις που υπάρχουν στα κατώτερα 300 χιλιόμετρα του μανδύα, θεωρείται ότι έλυσε το μυστήριο. Από τότε μέχρι σήμερα, μελέτες έδειξαν ότι αυτό το ορυκτό, που ονομάζεται μεταπεροβσκίτης, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη δυναμική συμπεριφορά του πλανήτη. Σημαίνει ότι τα ρεύματα συναγωγής του μανδύα, στα οποία τα ψυχρότερα πετρώματα βυθίζονται και τα θερμότερα πετρώματα αναδύονται, είναι πιο δυναμικά και αποτελεσματικά στη μεταφορά θερμότητα απ' ότι πιστευόταν. Χωρίς τον μεταπεροβσκίτη, οι ήπειροι θα είχαν αναπτυχθεί με πιο αργό ρυθμό και τα ηφαίστεια θα ήταν πιο ήσυχα. Ο σχηματισμός μεταπεροβσκίτη μπορεί επίσης να επιτάχυνε την ενίσχυση του μαγνητικού πεδίου της Γης, που επιτρέπει την ύπαρξη ζωής στην επιφάνεια, καθώς την προστατεύει από το μεγαλύτερο μέρος των κοσμικών ακτίνων και του ηλιακού ανέμου. Ο μεταπεροβσκίτης φαίνεται να είναι ένα κρίσιμο συστατικό της εξέλιξης του πλανήτη.

ΣΤΕΡΕΟΣ ΦΛΟΙΟΣ (ΜΕΧΡΙ 35 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΒΑΘΟΣ)


Οι ήπειροι αποτελούνται από διάφορα πετρώματα ηλικίας αρκετών δισεκατομμυρίων ετών και σχετικά μικρής πυκνότητας. Ετσι επιπλέουν πάνω στον πυκνότερο μανδύα που βρίσκεται από κάτω. Τα βαριά βασαλτικά πετρώματα που σχηματίζουν το μεγαλύτερο μέρος του ωκεάνιου στερεού φλοιού, προέρχονται από το μάγμα του μανδύα, που εξέρχεται σε υποθαλάσσιες κορυφογραμμές και τελικά βυθίζεται και πάλι στο μανδύα, συνήθως μέσα σε 100 εκατομμύρια χρόνια.

ΜΑΝΔΥΑΣ


Τα πετρώματα του μανδύα αποτελούνται κυρίως από οξυγόνο, πυρίτιο και μαγνήσιο. Παρότι είναι κατά κύριο λόγο στερεός, παραμορφώνεται σε γεωλογική κλίμακα χρόνου. Μάλιστα, τα πετρώματα ρέουν αργά, καθώς ρεύματα θερμότητας αναδεύουν ολόκληρο το μανδύα. Αυτή η ροή διαχέει την εσωτερική θερμότητα του πλανήτη και προξενεί την κίνηση των τεκτονικών πλακών.

ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΜΑΝΔΥΑΣ (35 - 660 ΧΛΜ.)


Καθώς σε μεγαλύτερα βάθη υπάρχει μεγαλύτερη πίεση και θερμοκρασία, τα συστατικά που απαρτίζουν το μανδύα διατάσσονται σε διαφορετικές κρυσταλλικές δομές (ορυκτά), σχηματίζοντας στρώματα. Τρία ορυκτά - ο ολιβίνης, ο τροποποιημένος σπινέλλιος και ο σπινέλλιος - δίνουν στα στρώματα του ανώτερου μανδύα τα ονόματά τους.

ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΜΑΝΔΥΑΣ (660 - 2.900 ΧΛΜ.)


Ο κατώτερος μανδύας επί δεκαετίες θεωρούνταν ως σχετικά ομογενής. Ομως σεισμολογικά δεδομένα δείχνουν ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει στο κάτω μέρος του μανδύα.


Στρώμα περοβσκίτη
Το κυρίαρχο ορυκτό εδώ (70% κατά βάρος) είναι το πυριτικό μαγνήσιο (MgSiO3), που ανήκει στην οικογένεια των κρυσταλλικών δομών που ονομάζονται περοβσκίτες. Σε αυτήν την πυκνή δομή, τα ιόντα μαγνησίου (κίτρινα) περιβάλλονται από οκταεδρικές ομάδες πυριτίου - οξυγόνου (γαλάζια σχήματα διπλής πυραμίδας). Μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι δεν μπορούσε να υπάρξει πυκνότερη κρυσταλλική διάταξη αυτών των χημικών στοιχείων.


Στρώμα μεταπεροβσκίτη
Στις πιέσεις και θερμοκρασίες των τελευταίων 300 χλμ. του μανδύα, ο περοβσκίτης μετασχηματίζεται σε μια νέα δομή: τα ιόντα μαγνησίου και οι ομάδες πυριτίου - οξυγόνου διατάσσονται σε διαφορετικά στρώματα. Η μετάβαση απελευθερώνει θερμότητα και μειώνει τον όγκο του υλικού κατά 1,5% - μικρή διαφορά, αλλά με μεγάλη επίδραση σε ολόκληρο τον πλανήτη.

ΠΥΡΗΝΑΣ


Το βαθύτερο τμήμα της Γης αποτελείται κυρίως από σίδηρο, που είναι υγρός στον εξωτερικό πυρήνα και στερεός στον εσωτερικό. Η μεταφορά θερμότητας με ρεύματα αναδεύει τον εξωτερικό πυρήνα, με τον ίδιο τρόπο που αναδεύει και το μανδύα, αλλά επειδή ο πυρήνας είναι πολύ πιο πυκνός, λίγη ανάμειξη προκαλείται ανάμεσα στον μανδύα και τον πυρήνα. Τα ρεύματα υλικού του εξωτερικού μανδύα θεωρείται ότι παράγουν το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Το κείμενο είναι του Σταύρου Ξενικουδάκη και δημοσιεύτηκε στον κυριακάτικο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ στις 4 Ιουλίου 2010.

ΤΟ ΛΥΤΡΩΤΙΚΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Εκατόν πενήντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από τη γέννηση του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Αντον Τσέχοφ, ο οποίος αποθεώθηκε ως ένας αυτάρκης δραματουργός, στην εργογραφία του οποίου ξεδιπλώνεται το πανόραμα της προεπαναστατικής ρωσικής κοινωνίας, αντανακλώντας ταυτόχρονα τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Γεγονός που τον έκανε να είναι αναμφισβήτητα επίκαιρος τόσο στη Ρωσία, όσο και στο σύνολο του δυτικού κόσμου και που οδήγησε στο να θεωρείται το σύνολο του έργου του απαραίτητο βοήθημα - πρότυπο - για την προσέγγιση του μετατσεχοφικού δυτικού θεάτρου.

 Ο Τσέχοφ με τον Τολστόι

 «Ο Βυσσινόκηπος» από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας

 Ο Αντον Τσέχοφ (δεξιά), σε ηλικία 22 ετών, μαζί με τον αδελφό του Νικολάι

Ο Τσέχοφ με την Ολγα Κνίπερ



Διαβάστε περισσότερα για τον Άντον Τσέχοφ και το έργω του σε ένα άρθρο του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» με την υπογραφή της Σοφίας Αδαμίδου.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Αν και ελάχιστα τραγουδισμένος, ο Οκτώβριος, ο δεύτερος μήνας του φθινόπωρου, ο φορέας ελαφράς μελαγχολίας και νοσταλγίας για τις ωραίες μέρες του καλοκαιριού, έχει τη δική του γοητεία.


Τον Οκτώβριο ο ουρανός γεμίζει σύννεφα, αρχίζουν οι βροχές, ανθίζουν τα χρυσάνθεμα, γίνονται στρατιωτικές παρελάσεις στη Θεσσαλονίκη και μαθητικές στην Αθήνα, ενώ γιορτάζουν ο Δημήτρης και η Δήμητρα.

Τον Οκτώβριο όσο και να μη θέλουμε να στρέψουμε το βλέμμα προς τα μέσα, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Μπορεί κάποιες μέρες ο ήλιος να λάμπει, μπορεί ο ουρανός να δείχνει ξέγνοιαστος και κεφάτος (επιπόλαιος είναι) μπορεί η θάλασσα να ηρέμησε από τα μελτέμια και να στέκεται ακίνητη και αρυτίδωτη σαν γαλάζια ζωγραφιά, μπορεί και οι ίδιοι να απομακρύνουμε τις γκρίζες μελαγχολικές μέρες που έρχονται, όμως μέσα μας κάπου βαθιά γνωρίζουμε καλά πως επιστρέφουμε στα ενδότερα, έστω κι αν το καθυστερούμε.


Φθινόπωρο σημαίνει επιστροφή, σημαίνει σπίτι, σημαίνει... Αλήθεια τι σημαίνει;

Πριν από πολλά χρόνια, τέτοιαν εποχή ξέσπασε στην Ρωσία μια επανάσταση που έμελλε να συγκλονίσει τον κόσμο, γεννώντας ελπίδες στους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους. Η μεγαλύτερη επανάσταση στην ιστορία των επαναστάσεων! Η επανάσταση των επαναστάσεων, που αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός του περασμένου αιώνα ως σήμερα!


Λένε ότι η μέρα τον Οκτώβριο «κρατάει ώρες δώδεκα και η νύχτα δεκατρείς». Οι άγιοι αυτόν τον μήνα φτάνουν τους 934, εκ των οποίων οι 657 είναι αγνώστου ονόματος. Πολλοί από αυτούς είχαν βρει μαρτυρικό θάνατο. Τους αποκεφάλισαν, τους έσφαξαν με μαχαίρι, τους ξέσκισαν, τους αποξέσανε, τους κόψανε την γλώσσα και τα πόδια, τους τρύπησαν με λόγχη, με βέλος τόξου, με ακόντιο, τους λιθοβόλησαν, τους κρέμασαν, τους μπήξανε ξυσμένα καλάμια στην ουρήθρα και ραβδιά στον αφεδρώνα, τους κάψανε, τους ρίξανε σε λάκκους με ασβέστη, σε καζάνια με βραστό νερό, σε ποτάμια και σε θάλασσες μέσα σε τσουβάλια. Δηλαδή τους έκαναν τότε ότι έκαναν αργότερα στους κομμουνιστές.

Τον Οκτώβριο έχουν καταγραφεί ποικίλα γεγονότα ανά τον κόσμο και την Ελλάδα. Στις 28 Οκτωβρίου 1922 οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι άρχισαν να βαδίζουν προς τη Ρώμη με τρένα, με φορτηγά και με τα πόδια, και τελικά 26.000 από αυτούς συγκεντρώθηκαν στις παρυφές της πόλης. Προς τιμήν αυτής της πορείας, στις 28 Οκτωβρίου 1940 οι Ιταλοί επιτέθηκαν κατά της Ελλάδας. Οκτώβριο μήνα γράφτηκε μια απ' τις σημαντικότερες, μια απ' τις πιο λαμπρές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας. Ήταν Οκτώβριος, όταν ο ελληνικός λαός βροντοφώναξε το ΟΧΙ στη φασιστική επίθεση που τότε ξεκινούσε. Και συνεχίστηκε με τη μεγάλη εποποιία της Εθνικής Αντίστασης του ΕΑΜ την περίοδο της τριπλής χιτλεροφασιστικής κατοχής και κορυφώθηκε στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας με τον ηρωικό αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.


Ήταν Οκτώβριος όταν κάποια Άννα, σ’ ένα ρομαντικό περίπατο, είπε σ’ έναν ερανιστή ειδήσεων που την αγαπούσε: «Ποιον μπορεί να’ χω να με χαϊδεύει, άμα σε χάσω;». Συνελήφθη μια άλλη Άννα που, καταληφθείσα από συγκινησιακό παραλήρημα σ’ ένα πάρτι, ξεστηθώθηκε ζητώντας να της φέρουν να θηλάσει ένα ψάρι του βυθού, ενώ δραπέτευσε από τις φυλακές ένας δολοφόνος και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, όπως τόσες παρόμοιες υποθέσεις. Μια Άννα ταξίδεψε αγκυροβολημένη στο μπράτσο του συζύγου της σε όλα τα ελληνικά πελάγη και νησιά, που ύμνησε ο Βύρων, με κάποια άλλη Άννα.


Πολλά από τα στοιχεία του παραπάνω κειμένου βρίσκονται στο Αρχείον του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, που ως νέος είχε γοητευτεί από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Μια επανάσταση που τότε γοήτευε και σήμερα εμπνέει.


Καλό μήνα σε όλους.