ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Στην πρώτη θητεία του συμμετείχε από διάφορες υπουργικές θέσεις στο κράτος των δοσίλογων και των συνεργατών των κατακτητών, συμμετείχε στο κράτος των διώξεων και των εξοριών, συμμετείχε σε ένα βαθύτατα ταξικό και διχαστικό κράτος. Πιο συγκεκριμένα είχε συγκροτήσει τη λεγόμενη «επιτροπή των 10», που καθοδηγούσε πολιτικά τον αντικομμουνιστικό αγώνα. Μέλος της επιτροπής ήταν ο μετέπειτα αρχι-πραξικοπηματίας Γ. Παπαδόπουλος. Δέχτηκε τεράστια προβολή και «διαφήμιση» από την αστική τάξη, ξένους πολιτικούς παράγοντες όπως ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν και τους μηχανισμούς του κράτους. Παρουσιάστηκε ως «Μεσσίας», που έφερε την ανατροπή της δικτατορίας. Επί των ημερών του έλαβε χώρα ένας απίστευτος προεκλογικός εκβιασμός σε βάρος ψηφοφόρων με το ψεύτικο και εκφοβιστικό δίλημμα-σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς» κάτι που σε συνδυασμό με το χαμηλό επίπεδο του λαϊκού κινήματος την εποχή εκείνη του έδωσε εκλογικό ποσοστό 54,37% στις πρώτες μετά το 1964 βουλευτικές εκλογές (17 του Νοέμβρη 1974) ...

«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή». Νίκος Καζαντζάκης - Ασκητική

Η αυτοπροσωπογραφία του Θεόδωρου Ράλλη. Ένας σπουδαίος Έλληνας ζωγράφος που άφησε τη σφραγίδα του στην παγκόσμια ιστορία της τέχνης και που έργα του φιλοξενούνται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές όχι μόνο στον ελληνικό χώρο αλλά και πέρα από αυτόν. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη στα μέσα του 19ου αιώνα, ο πρωτότοκος γιος μιας οικογένειας από τη Χίο που διακρίθηκε στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις, μεγαλωμένος μακριά από την Ελλάδα, ο Ράλλης δεν πέρασε από το Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας, όπου εδραιωνόταν η λεγόμενη Σχολή του Μονάχου. Κοσμοπολίτης με όλη την έννοια της λέξεως χάρη στον τρόπο που ανατράφηκε και έζησε, σπούδασε και πέρασε σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή του στο Παρίσι, ταξιδεύοντας ακατάπαυστα σε Ευρώπη και Ανατολή. Αυτό τον βοήθησε να κινείται με άνεση σε διαφορετικές σφαίρες, να καταπιάνεται με ποικίλα θέματα, να απευθύνεται στο κοινό διαφόρων χωρών, να συνδιαλέγεται με ανθρώπους από πολλούς τόπους και άλλες κουλτούρες, να ενσαρκώνει την έννοια της προσαρμοστικότητ...

"Το αγαπημένο μας μαρτύριο είναι εκεί κλεισμένο, ατομικό, μες στο πετσί μας, με την αλαζονεία μας μαζί". Σελίν - Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

"Η ματαιότητα δεν νικιέται με μετριοπάθεια, κι ακόμα λιγότερο με ταπεινοφροσύνη, αλλά με την υπερβολή." Ζοζέ Σαραμάγκου - Χρονικό του Μοναστηριού

«Η στερνή, η πιο ιερή μορφή της θεωρίας είναι η πράξη. Παντού είναι ο Θεός, στον άνθρωπο, στην πολιτική, στην καθημερινή ζωή και κινδυνεύει. Δεν είναι παντοδύναμος, να σταυρώνουμε τα χέρια προσδοκώντας τη σίγουρη νίκη του. Από μας εξαρτάται η σωτηρία του. Και μόνο αν σωθεί, σωζόμαστε. Η θεωρία έχει αξία μονάχα ως προετοιμασία· ο αγώνας ο κρίσιμος είναι η πράξη». Νίκος Καζαντζάκης - Επιστολές προς Γαλάτεια

«Είχε πείσει τον εαυτό του να την αγαπήσει, ποτέ όμως δεν αγάπησε κάτι πέρα από την ίδια την ιδέα του να την αγαπά, πράγμα που δεν ήταν αγάπη αλλά μια μορφή κατάφωρης και ασυγχώρητης ηλιθιότητας...» Paul Auster - 4321

«... ένα πολύ έξυπνο και διορατικό άτομο που είχε ανατραφεί στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αλλά πλέον δεν ανήκε σε αυτήν επειδή δεν πίστευε ότι οι παρθένες μπορούσαν να γίνουν μητέρες ή ότι οι νεκροί μπορούσαν να βγουν από τους τάφους τους, κι ωστόσο ζούσε με μια εσωτερική βεβαιότητα ότι οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη, ότι η αρετή ήταν ανταμοιβή καθαυτή, και ότι το να μην κάνεις στους άλλους ότι δεν ήθελες να κάνουν σ' εσένα ήταν πιο λογικός τρόπος να ζεις τη ζωή σου απ' το να πασχίζεις να ακολουθείς τις επιταγές του χρυσού κανόνα, ο οποίος εξωθούσε τους ανθρώπους να μετατρέπονται σε άγιους και μόνο σε ενοχή και ατέρμονη απόγνωση οδηγούσε». Paul Auster - 4321

«Ο Θεός δεν ήταν πουθενά, είπε από μέσα του, η ζωή όμως ήταν παντού, και ο θάνατος ήταν παντού, και οι ζωντανοί και οι νεκροί ήταν ενωμένοι». Paul Auster - 4321

Έτσι όπως η ανθρωπότητα βίωσε τη μετάβαση από την φεουδαρχία στον καπιταλισμό, έτσι θα γίνει και με το πέρασμα από τον καπιταλισμό σε κάτι ανώτερο, σε κάτι ύψιστο, κάτι που θα καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση είναι ανάλογης σοβαρότητας με τις θεωρίες περί επίπεδης γης.

"Να τι είναι η Ζωή, ένα κομμάτι φως που καταλήγει στη νύχτα". Σελίν - Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

Μια γραμματέας, που ερχόταν στο κτίριο για πρώτη φορά από όταν κατελήφθη την περασμένη Πέμπτη το βράδυ, κοιτούσε ολόγυρα αηδιασμένη. «Είναι γουρούνια» είπε. Τα γουρούνια, ωστόσο, δεν ήταν οι φοιτητές που είχαν καταλάβει τα κτίρια αλλά η αστυνομία που είχε μπει στα κτίρια μετά την έφοδο. Αυτοί ήταν που είχαν σπάσει τα γραφεία και τις καρέκλες, αυτοί που είχαν ρίξει ρυάκια μαύρο μελάνι που έσταζαν στους τοίχους, αυτοί που είχαν σχίσει δίκιλα και τετράκιλα σακιά με ρύζι και ζάχαρη και είχαν σκορπίσει τα περιεχόμενά τους σε γραφεία και αίθουσες και είχαν πετάξει σπασμένα βάζα τοματοπολτού σε πατώματα, γραφεία και διαδρόμους, αυτοί που είχαν χτυπήσει παράθυρα με τα ρόπαλα και τα γκλοπ τους. Αν ο στόχος τους ήταν να δυσφημίσουν τους φοιτητές, η στρατηγική έπιασε, επειδή μέσα σε λίγες ώρες από τη δεύτερη εκείνη βιαιοπραγία της αστυνομίας, πληθώρα φωτογραφιών που επιβεβαίωναν τις ζημιές κυκλοφορούσαν στη χώρα (ο πιτσιλισμένος με μελάνι τοίχος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής) και οι νεαροί επ...

«... η παγκόσμια εκστρατεία για τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς ήταν τόσο επιτυχημένη, που το 1979 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η ανθρωπότητα είχε νικήσει και η ευλογιά είχε εξαφανιστεί εντελώς. Ήταν η πρώτη επιδημία που κατάφερναν να εξαφανίσουν πλήρως από προσώπου γης οι άνθρωποι. Το 1967, η ευλογιά είχε προσβάλει 15 εκατομμύρια άτομα και είχε σκοτώσει τα 2 εκατομμύρια από αυτά, αλλά το 2014 δεν υπήρξε ούτε ένας άνθρωπος που να προσβλήθηκε ή να πέθανε από αυτή. Η νίκη ήταν τόσο ολοκληρωτική που σήμερα ο ΠΟΥ έχει σταματήσει τους εμβολιασμούς ενάντια στην ευλογιά». HARARI YUVAL-NOAH - HOMO DEUS - ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

«... από την αρχή, από το ξεκίνημα της συνειδητής ζωής του, το επίμονο συναίσθημα ότι οι διασταυρώσεις και η παραλληλία των δρόμων των ταξιδεμένων και των αταξίδευτων διασχίζονταν από τους ίδιους ανθρώπους την ίδια ώρα, τους ορατούς ανθρώπους και τους σκιώδεις ανθρώπους, και ότι ο κόσμος ως είχε ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι παραπάνω από ένα κλάσμα του κόσμου, διότι το πραγματικό αποτελούνταν και από αυτό που θα μπορούσε να είχε συμβεί αλλά δεν είχε συμβεί, ότι δεν υπήρχε ένας δρόμος καλύτερος ή χειρότερος από τους άλλους δρόμους, αλλά το βάσανο του να ζεις σε ένα και μόνο σώμα ήταν που ανά πάσα στιγμή έπρεπε να είσαι σ' έναν δρόμο μονάχα, παρότι θα μπορούσες να είσαι σε έναν άλλο, πηγαίνοντας προς έναν ολότελα άλλο τόπο». Paul Auster - 4321

"Είναι σαν ν' ανοίγεις παράθυρο σε φυλακή η προδοσία. Όλοι το θέλουν, σπάνια όμως το καταφέρνουν" Σελίν - Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

«Κι αν αδέξιοι μια μέρα σάς φανούν οι στίχοι μας, θυμηθείτε μονάχα πως γραφτήκαν κάτω απ’ τη μύτη των φρουρών, και με τη λόγχη πάντα στο πλευρό μας» Γιάννης Ρίτσος

«... στην εξωφρενικά μη προχωρημένη ηλικία των είκοσι ο Φέργκιουσον έμαθε ότι το πάντα δεν σήμαινε πάντα αλλά απλώς συνήθως, και σε εκείνες τις σπάνιες φορές που οι αγέλαστες προσδοκίες του πάντα αποδεικνύονταν εσφαλμένες, η μόνη κατάλληλη απάντηση ήταν να ευχαριστεί τους θεούς για τη συμπτωματική τους καλοσύνη κι έπειτα να ξαναγυρνά στις αγέλαστες προσδοκίες του πάντα...» Paul Auster - 4321

«... ο πληθυσμός του Νιούαρκ ήταν μαύρος σε ποσοστό μεγαλύτερο του πενήντα τοις εκατό πλέον, και οι περισσότεροι από τους διακόσιους είκοσι χιλιάδες ανθρώπους ήταν φτωχοί. Το Νιούαρκ είχε το υψηλότερο ποσοστό ακατάλληλων κατοικιών στη χώρα, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό εγκληματικότητας, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας, και ποσοστό ανεργίας διπλάσιο του εθνικού μέσου όρου. Η δημοτική αρχή ήταν κατάλευκη, η αστυνομία ήταν ενενήντα τοις εκατό λευκή, και σχεδόν όλα τα κατασκευαστικά συμβόλαια τα έπαιρναν εταιρείες υπό τον έλεγχο της Μαφίας, η οποία ευχαριστούσε τους δημοτικούς άρχοντες για τη βοήθειά τους με γενναιόδωρες μίζες και αρνούνταν να προσλάβει μαύρους εργάτες επειδή δεν ανήκαν στα κατάλευκα σωματεία. Το σύστημα ήταν τόσο διεφθαρμένο, που το Δημαρχείο συχνά το αποκαλούσαν Λησταρχείο». Paul Auster - 4321

Τα μαγειρέματα του εκλογικού νόμου από τις αστικές κυβερνήσεις στοχεύουν στη συντήρηση του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος και τελικά στη χειραγώγηση του λαού να περιμένει παθητικά την σωτηρία από τους πολιτικούς υπηρέτες των εκμεταλλευτών του. Στοχεύουν στο βιασμό της λαϊκής θέλησης με την δημιουργία πλαστών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών και "ισχυρών" αστικών κυβερνήσεων. Με τις τακτικές αναθεωρήσεις της εκλογικής νομοθεσίας το εκάστοτε αστικό κυβερνητικό κόμμα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις εκλογικές συγκυρίες και τους συσχετισμούς στον αστικό πολιτικό χάρτη, όπως αυτός έχει διαμορφωθεί από το μηχανισμό της προπαγάνδας των αστικών ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ στο πλαίσιο του ψεύτικου αστικού πλουραλισμού και σε απόλυτο συντονισμό μεταξύ τους προετοιμάζουν και προβάλουν από τη μια "νέους" και "ικανούς" αστούς πολιτικούς και από την άλλη εξωραΐζουν τους παλιούς αστούς πολιτικούς και τα κόμματα τους με νέα κάλπικα συνθήματα, νέα ιδεολογήματα, νέους καπιταλιστικ...