ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ

Έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία ενός δίσκου που «τάραξε» τα νερά της ελληνικής δισκογραφίας, όταν κυκλοφόρησε το 1984 , προκάλεσε αίσθηση και, κυρίως, αγαπήθηκε πολύ. Το «Χαράτσι» είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Νίκου Παπάζογλου με τον ίδιο να ερμηνεύει όλα τα τραγούδια του δίσκου και παράλληλα να υπογράφει και τη δημιουργία τους (σε όλα εκτός από δύο). Με αυτή τη δουλειά δεν κάνει απλά μια ακόμα έκπληξη αλλά σφραγίζει την ελληνική μουσική των νεότερων χρόνων. Δίσκος σταθμός, «επηρεάζει» αρκετούς νεότερους τραγουδοποιούς και σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους που κυκλοφορεί ο Παπάζογλου αργότερα, δημιουργείται η «σχολή της Θεσσαλονίκης», το «ρεύμα Παπάζογλου».... Ο δίσκος ανοίγει με τον «Υδροχόο». Πείτε μου ποιος είναι αυτός που δεν έχει σιγοτραγουδήσει κάποια στιγμή της ζωής του «όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν»; Μουσική, Βάσω Αλαγιάννη, στίχοι, Μανώλης Ρασούλης. Τα τραγούδια που περιέχονται στην συλλογή Χαράτσι μπορούν πράγμα...

Θυμάστε το Δεκέμβρη του 2008; Τότε που οι κουκουλοφόροι ανενόχλητοι έκαιγαν την Αθήνα επί τρεις μέρες; Εξέγερση της νεολαίας την χαρακτήρισαν αυτή την καραμπινάτη προβοκάτσια οι μηχανισμοί της αστικής τάξης, οι συριζαίοι, οι «αριστεριστές», οι ποικίλοι ανένταχτοι διανοούμενοι και φυσικά οι επαγγελματίες αντιΚΚΕδες !!! Οι ύμνοι και τα παραληρήματα της «αριστεράς πολυτελείας» ήταν τέτοιοι που κατέγραφαν τα «Δεκεμβριανά» σαν τη μεγαλύτερη «εξέγερση» της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Πρώτη φορά στην ιστορία η Αθήνα είχε καταληφθεί, ανενόχλητη, στους «εξεγερμένους» επί μέρες και το μόνο που απέμενε σαν κατακάθι ήταν στάχτες και αποκαΐδια. Ούτε μια ιδέα, ούτε μια πολιτική συγκρότηση, ούτε μια αγωνιστική μαγιά, ούτε μια αγωνιστική κληρονομιά, ούτε μια οργάνωση ζωής. Μόνο στάχτες και φωτιές… Πού βρίσκονται αλήθεια όλοι αυτοί οι υμνητές, οι καθοδηγητές και οι «εξεγερμένοι» κατά του καθεστώτος; Κανένας δεν τους πείραξε, κανένας στρατός δεν τους τσάκισε, κανένας δεν φυλακίστηκε από τ...

«…Στις 6 Αυγούστου δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό πάνω από τη Χιροσίμα, και φυσούσε ένας γλυκός σχεδόν ανεπαίσθητος νοτιάς. Η ορατότητα ήταν σχεδόν τέλεια σ’ απόσταση δέκα η δώδεκα μιλίων… Ξαφνικά ένα εκτυφλωτικό αχνορόδινο φως φάνηκε στον ουρανό, συνοδευόμενο από ένα αφύσικο τρέμουλο, το οποίο ακολούθησε σχεδόν αμέσως ένα κύμα αποπνικτικής ζέστης κι ένας άνεμος που παρέσυρε τα πάντα στο διάβα του. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα οι χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους και στους κήπους του κέντρου της πόλης καψαλίστηκαν από ένα κύμα αβάσταχτης ζέστης. Πολλοί σκοτώθηκαν αμέσως, άλλοι σπαρταρούσαν πεσμένοι στο χώμα, ουρλιάζοντας με αγωνία από τον ανυπόφορο πόνο των εγκαυμάτων τους. Οτιδήποτε βρέθηκε όρθιο μπροστά στο κύμα της έκρηξης, τοίχοι, σπίτια, εργοστάσια κι άλλα κτίρια, καταστράφηκε και τα συντρίμμια στροβιλίζονταν μέσα σε μια δίνη και ανέβαιναν ψηλά στον ουρανό. Τραμ ανυψώθηκαν και πετάχτηκαν στην άκρη σαν να ήταν από χαρτί. Τρένα εκτροχιάστηκαν σαν να ήταν παιχνίδια. Άλογα, σκυ...

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 3ον ΜΕΡΟΣ (Συνέχεια από το προηγούμενο) Στις αρχές του Οχτώβρη επισκέφθηκε τον Κερένσκι αντιπροσωπεία των κοζάκων, που είχε το θράσος να απαιτήσει το σταμάτημα των επιθέσεων ενάντια στον Καλέντιν και να κατηγορήσει τον πρωθυπουργό ότι ανέχεται τα Σοβιέτ. Ο Κερένσκι συμφώνησε να αφήσει τον Καλέντιν ήσυχο και, όπως μαθεύτηκε, δήλωσε: "Οι καθοδηγητές του Σοβιέτ με θεωρούν αυταρχικό και τύραννο... Όσον αφορά την προσωρινή κυβέρνηση, αυτή όχι μόνο δε στηρίζεται στα Σοβιέτ, αλλά λυπάται πολύ που αυτά υπάρχουν ακόμα". Ταυτόχρονα, άλλη κοζάκικη αντιπροσωπεία επισκέφτηκε τον Άγγλο πρεσβευτή και στη συνομιλία που είχε μαζί του παρουσιάστηκε σαν εκπρόσωπος "του ελεύθερου κοζάκικου λαού". Στον Ντον σχηματίστηκε κάτι σαν κοζάκικη δημοκρατία. Το Κουμπάν ανακηρύχτηκε ανεξάρτητο κοζάκικο κράτος. Στο Ροστόφ του Ντον και στο Εκατερινοσλάβ οι ένοπλοι κοζάκοι διέλυσαν τα Σοβιέτ και στο Χάρκοβο κατάστρεψαν τα γραφεία του συνδικάτου των ανθρακωρύχων. Το κοζάκικο κίνημα...

«Και σε αυτήν την πορεία, βέβαια, όλοι εσείς εδώ είστε κρίσιμος παράγοντας. Είσαστε αυτοί με τους οποίους θέλουμε να δουλέψουμε, για να μπορέσουμε να πάει η χώρα μπροστά». Με τα λόγια αυτά έκλεισε την προχτεσινή ομιλία στην εκδήλωση της Eurobank του Ομίλου Λάτση ο Γ. Παπακωνσταντίνου και δεν μπορούσε να στείλει πιο ξεκάθαρο μήνυμα στο «εκλεκτό ακροατήριό» του. Ποιοι, λοιπόν, είναι αυτοί με τους οποίους θέλει να «δουλέψει» η κυβέρνηση «για να πάει τη χώρα μπροστά»; Αυτοί τουλάχιστον που άκουγαν τον υπουργό Οικονομικών ήταν 400 μεγαλοεπιχειρηματίες και μάνατζερ, οι οποίοι, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα των «Νέων», «ισοδυναμούσαν με το 70% του ΑΕΠ»(!). Μπροστά σε αυτούς λοιπόν ο υπουργός μίλησε με τη γλώσσα της - ταξικής - αλήθειας και τους είπε όλα όσα ήθελαν να ακούσουν, διαβεβαιώνοντας ταυτόχρονα ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει την ικανότητα να φέρει σε πέρας την αποστολή που της έχει αναθέσει η συνομοταξία αυτών που μας πίνουν το αίμα. Όποιος έκανε τον κόπο να διαβάσει την ομιλία του Γ...

Το υπουργείο Αμυνας λέει ότι «δεν υπάρχει σχεδιασμός», αλλά δεν απαντάει αν ζητήθηκε η ενεργοποίση των πυραύλων. Καταφεύγοντας σε παιχνίδια με τις λέξεις, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ε. Βενιζέλος αποφεύγει να τοποθετηθεί επί της ουσίας στο ζήτημα που έθεσε το ΚΚΕ, σχετικά με συγκεκριμένες πλευρές της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ. Με Ερώτηση που κατέθεσε προχτές στη Βουλή, το ΚΚΕ ζητάει να μάθει αν «στην πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Β. Νετανιάχου στην Ελλάδα ζητήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να παραχωρήσει τους πυραύλους S - 300 (...) στην Κρήτη, ώστε να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο ισραηλινής στρατιωτικής άσκησης για να εξοικειωθούν οι ισραηλινοί πιλότοι και να αναπτύξουν τρόπους εξουδετέρωσής τους». Μια μέρα μετά τις δηλώσεις του ότι το «Ισραήλ είναι αξιόμαχο πολεμικό κράτος» , με το οποίο η Ελλάδα ζητάει «να ανταλλάξει τεχνογνωσία», ο υπουργός Αμυνας υποστήριξε χτες «σχετικά με τη συμμετοχή πυραύλων S - 300 σε ελληνοϊσραηλινή άσκηση» ότι «δεν υπήρξ...

Σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Καταναλωτών, το οικογενειακό καλάθι ενός μεσαίου Ελληνικού νοικοκυριού σκαρφάλωσε στα 2087,05 ευρώ τον Ιούλιο του 2010 σε σχέση με τον Ιούλιο του 2009 που κόστιζε 1977,44 ευρώ , έχουμε μία αύξηση 109,61 ευρώ, ποσοστό 6% . Όπως προκύπτει την μεγαλύτερη αύξηση παρουσίασαν : α) 19% της ομάδας «Αλκοολούχα ποτά και καπνός» β) 19% της ομάδας «Μεταφορές» γ) 8% της ομάδας «Στέγαση» δ) 5% της ομάδας «Επικοινωνίες» Έχω την εντύπωση ότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, όμως αισθάνομαι την υποχρέωση σαν Έλληνας εργαζόμενος να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Παναγόπουλο και την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, που με την συμφωνία τους με τον ΣΕΒ για την «αύξηση» 18 λεπτών του ευρώ το 2011 και 21 λεπτών του ευρώ το 2012 μας πρόσφεραν μια «ανάσα» στους δύσκολους αυτούς καιρούς...

Τα λόγια του Πίντερ ισχύουν σε κάθε εποχή και για κάθε δολοφόνο. Όπως για τους δολοφόνους που θανατώνουν αμάχους και παιδιά στην Παλαιστίνη. Τους ίδιους που πριν μερικές βδομάδες προχώρησαν στο θανατηφόρο πειρατικό ρεσάλτο στα ανοιχτά της Γάζας, προκαλώντας τον διεθνή αποτροπιασμό. Τα λόγια του Πίντερ ισχύουν σε κάθε εποχή όχι μόνο για τους δολοφόνους. Αλλά και για εκείνους που «σφίγγουν το χέρι των δολοφόνων»... Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στον σημερινό ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ.

«…Πολλές εκτελέσεις με αέρια η σφαίρες η ενέσεις πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο στρατόπεδο. Ο θάλαμος αερίων ολοκληρώθηκε το 1944 και κλήθηκα από τον δόκτορα Ράσερ να εξετάσω τα πρώτα θύματα. Από τα οχτώ η εννιά άτομα που υπήρχαν στον θάλαμο, τα τρία ζούσαν ακόμη και τα υπόλοιπα έδειχναν να είναι νεκρά. Τα μάτια τους ήταν κόκκινα και τα πρόσωπα τους πρησμένα. Πολλοί κρατούμενοι σκοτώθηκαν στη συνέχεια με τον ίδιο τρόπο. Αργότερα τους μετέφεραν στο κρεματόριο, όπου έπρεπε να εξετάσω τα δόντια τους για χρυσό. Τα δόντια που περιείχαν χρυσό αφαιρούνταν… Έκανα νεκροψίες σε μερικούς από αυτούς και διαπίστωσα ότι ήταν απόλυτα υγιείς, άλλα είχαν πεθάνει από ενέσεις. Μερικές φορές οι κρατούμενοι σκοτώνονταν απλώς επειδή είχαν δυσεντερία η έκαναν εμετό και ταλαιπωρούσαν τις νοσοκόμες. Οι ψυχικά ασθενείς εξοντώνονταν με ενέσεις η σφαίρες. Μια συνηθισμένη μέθοδος εκτέλεσης ήταν δια πυροβολισμού. Οι κρατούμενοι πυροβολούνταν ακριβώς έξω από το κρεματόριο και μεταφέρονταν μέσα..» Νταχάου – 1941-1945 – κ...

«Το κεφάλαιο γεννιέται βουτηγμένο από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά.» (Κ. Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», 1ος τόμος, σελ. 785) «…απείχαμε τουλάχιστον δέκα μίλια από την πόλη, όταν είδα στον ουρανό την αντανάκλαση από τις φλόγες της Γκουέρνικας. Καθώς πλησιάζαμε, άντρες, γυναίκες και παιδιά κάθονταν ζαλισμένοι δεξιά και αριστερά από τον δρόμο. Είδα έναν ιερέα σε μια ομάδα. Σταμάτησα τ’ αυτοκίνητο και τον πλησίασα. ‘’Τι έγινε πάτερ;’’ ρώτησα. Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Απλώς έδειξε τις φλόγες, σ’ απόσταση τεσσάρων μιλίων περίπου, και μετά ψιθύρισε: ‘’Aviones… bombas… mucho, mucho…’’. Μερικοί Βάσκοι στρατιώτες μάζευαν καρβουνιασμένα πτώματα. Κάποιοι από τους στρατιώτες έκλαιγαν σαν παιδιά. Υπήρχαν φλόγες, καπνός και άμμος και η μυρωδιά της καμένης ανθρώπινης σάρκας ήταν εμετική. Σπίτια κατέρρεαν μέσα στην πύρινη κόλαση…» Γκουέρνικα – 26 Απριλίου 1937 – του Νόελ Μονκς, Αυστραλού πολεμικού ανταποκριτή. Φυσικά οι 700.000 ψυχές που ...

Θυμάσαι αδελφέ μικρομαγαζάτορα τότε την εποχή του Σημίτη που σε έβαζαν να πανηγυρίζεις επειδή μπήκαμε στην ΟΝΕ; Θυμάσαι τους τότε κυβερνώντες (που είναι οι ίδιοι με τους τώρα) αλλά και τους τότε «αντιπολιτευόμενους» (που είναι οι ίδιοι με τους τώρα), που «έβαλαν πλάτη» για να περάσει η προπαγάνδα περί της «σωτηρίου ΟΝΕ» και εμφανιζόντουσαν μπροστά σου σαν τους «πανηγυριώτες του καλοκαιριού», να γλεντούν για την ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ΕΥΡΩ, και σου έλεγαν ότι είσαι κι εσύ καλεσμένος στην γιορτή τους; Μήπως θυμάσαι αδελφέ μικρομαγαζάτορα τι σου έλεγαν αυτοί οι περίεργοι οι παλιοκομουνιστές που σε επισκέφτηκαν τότε στο μαγαζί σου για μια απλή ενημέρωση; Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι εσύ θα πλήρωσης και μάλιστα πανάκριβα τα «ναύλα» και τα «διόδια» στο δρόμο προς την ΟΝΕ. Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι τα ευρωπαϊκά μονοπώλια θα πέσουν σαν τους λύκους για να κατασπαράξουν το μαγαζάκι σου, μαζί με τον πλούτο της Ελλάδας, που παράγουν, με ιδρώτα, οι εργαζόμενοι της χώρας μας. Θυμάσαι που σ...

Ρίγη σκόρπισαν στα χρηματιστήρια οι φόβοι της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ ότι η οικονομική ανάκαμψη κινδυνεύει, αλλά και οι δυσοίωνες προβλέψεις ότι ευρωπαϊκές οικονομίες όπως η βρετανική ασθμαίνουν. Η ανησυχία για τους φουκαράδες τους καπιταλιστές και τα γιουσουφάκια τους, πηγάζει από το γεγονός ότι στις ΗΠΑ οι καταναλωτικές δαπάνες έχουν μειωθεί και η βιομηχανική παραγωγή φρενάρει, ενώ η ανεργία διαμορφώνεται στο 9,5%! Το σίγουρο είναι πως η εικόνα της αγοράς εργασίας των ΗΠΑ είναι πολύ χειρότερη από ότι μας λένε. Αυτό το επίσημο ποσοστό ανεργίας του 9.5% μου φαίνετε λίγο «μαγειρεμένο». Δικοί μου άνθρωποι που ζουν και εργάζονται μόνιμα στις ΗΠΑ, έψαξαν ύστερα από δική μου παράκληση και βρήκαν τα εξής στοιχεία: 1) Μόλις το 61% του ενήλικου πληθυσμού των ΗΠΑ, ηλικίας από 20 ετών και πάνω, έχει σήμερα δουλειά. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο απασχόλησης από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Τότε όμως πολλές γυναίκες παρέμεναν ακόμα στο σπίτι από επιλογή. 2) Μεταξύ των ανδρών σήμε...

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 2ον ΜΕΡΟΣ (Συνέχεια από το προηγούμενο) Τι καταπληκτική ζωντάνια έδειξε η ρωσική επανάσταση ύστερα από τόσους μήνες πείνας και απογοητεύσεων! Η αστική τάξη θα 'πρεπε να γνωρίζει καλύτερα τη Ρωσία της. Τώρα μόνο μερικές μέρες χώριζαν τη Ρωσία από το αποκορύφωμα της επαναστατικής "αρρώστιας"... Αν ρίξουμε μια ματιά λίγο πιο πίσω, η προεπαναστατική Ρωσία φαίνεται σαν χώρα άλλου αιώνα απίστευτα συντηρητική. Τόσο γοργά άρχισε μετά την επανάσταση να συνηθίζει στον καινούριο, στον επιταχυνόμενο ρυθμό της ζωής. Οι πολιτικές σχέσεις στη Ρωσία μετατοπίστηκαν ολοκληρωτικά και μονομιάς προς τα αριστερά σε τέτοιο βαθμό, που οι καντέ κηρύχτηκαν εκτός νόμου, σαν "εχθροί του λαού", ο Κερένσκι έγινε αντεπαναστάτης, οι "μετριοπαθείς" αρχηγοί των σοσιαλιστικών Τσερετέλι, Νταν, Λίμπερ, Γκοτς, Αυξέντιεφ αποδείχτηκαν αρκετά αντιδραστικοί για τους οπαδούς τους και ακόμα άνθρωποι σαν τον Βίκτορ Τσερνόφ και τον Μαξίμ Γκόρκι, βρέθηκαν στη δεξιά πτέρυγα... Στα...